۰ / تعلیقات بر دیوان ناصرخسرو (اگر به آتش بدمی روشن میگردد ولی تو در خاکستر میدمی.) ۳ گریست این جهان به مسثل زیر بس نساخوشست و خضوش بسخارد گر ۴۳/۳۲ بیماری گری و خارش آن یم میان «ناخوشی» و «خوشی» بمنی لت و آلم اه دول من به جرب فیخکه فیجلء لء وغماً فی وف واجدٍ د.) (مکان کش که دچار بیماری گری است که آن را میخاراند و لذت و ألم 1 5و ان وانضن درمییابد.) ۱ دنسیاضسطر نسدارد یک ذزه وی خسدای داور بیییاور نزدیک او ار خنطرش هسستی یک شسربت آب کی خوردی کافر ۲ ۶۱ ناظر است به اين حدیث شریف: «و ات الدّنیا تغل ند او جاح بعوضة ماسمَی کافرا منها شَرْبةً مَاءء»۲ (اگر دنیا به اندازه بال پشهای نزد خداوند ارزش میدان شت. کافری را یک شربت آب هم نمیداد.) ۱۳ در جهان دین بر اسپ دل سفر بایّدت کرد گر همی خواهی چریدن. مر ترا باید چمید ۳۱/۳۳۵ تعبیر «هر که چمد چرد» از توقیعات عبداله بن طاهر است: «مَنْ سَعی زعی و مَنْ لزم امعم رَأی الاخلاع.»" و این معنی از توقیعات انوشیروان گرفته شده که او ۱. رسائل اخوان الصفا. ج ۳ ص ۶۶. ۲ الزساله العلیه فی الا حاد یث النبویه. ص ۱۹. ۳ المحاسن و الاضداد. ص ۱۰۹
— পৃষ্ঠা ২২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।