۳ / تعلیقات بر دیوان ناصرخسرو بلاد کشور همزبان و همکیش و همفرهنگ ما تاجیکستان برای نکوداشت و بزرگداشت آن شاعر توانا و برجسته گرد میآیند؛ مناسب دانست چهل تعلیقه را که روشن کننده چهل بیت از شاعر است به عنوان هدیة احباب تقدیم به اهل فضل و ادب و دوستداران شعر ناصرخسرو نماید. به امید آنکه اگر وسائل و امکانات فراهم گردد یکی از دو طرح یاد شده و یا هر دو را جامهُ عمل بپوشاند. امید است این هديهٌ وجیزه مورد پسند و قبول حاضران در همایش قرار گیرد و کمبودها و کاستیهای آن را بر نویسنده ببخشایند. ۱ مکن هرگز بذو فعلی اضافت گر خرد داری بجز ابداع یک ید ع کلمح العَیّن 1 ۱۱/۱ ناصرخسرو «ابداع» و «اختراع» را یک چیز میداند و آن را با «خلق» فرق میگذارد آنجا که میگوید: «ابداع گویند و اختراع گویند مر پدید آوردن چیز را نه از چیز و خلق گویند یعنی آفریدن مر تقدیر چیز را از چیز چنانکه درودگر از چوب تخت کند و آن خالق تخت باشد».! بیت بالا اشاره است به قاعدهُ معروف: «الواحد لا یصدر عنه الا الواحد». یعنی واحد فقط از او واحد صادر میشود که آن عقل است ۲ و از آن سایر موجودات پدید آمده است و در ضمن این شعر اشاره دارد به آیه شریفه: (و ما ارت الا واجده کلم ابر َوأَدئی» " (و نیست فرمان ما مگر یکی همچون یکبار دیدن) ۳۲ خرد دان اولین موجود.زان پس نفس و جسم آنگه نسبات و گسونه حیوان و آنگه جاور گویا ۱۳۱/۱ اشاره است به ترتیب خلقت که آغاز آن از عقل بوده است که: «أَوّل ما خَلَقّ ال ۱- جامعالحکمتین» ص ۲۱۱. ۲- سوره قمر ۵۰/۵۴
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।