به نام خداوندگردان سپهر در طی سالهای ۱۳۴۸ و ۱۳۵۲ دیوان ناصرخسرو بر اساس نسخه مکتوب به سال ۷۳۶ و ساير نسخههای موجود. به اهتمام مرحوم مجتبی مینوی و این کمترین؛ مورد تصحیح و مقابله قرار گرفت و در سال ۱۳۵۳ به وسیلهٌ دانشگاه تهران چاپ و منتشر گشت. که آن مجلّد را عنوان جلد ال دادیم به امید آنکه جلد دوم اختصاص به تعلیقات و توضیحات داشته باشد. استاد مینوی در سال ۱۳۵۵ روی در نقاب خاک کشید. از اين روی راقم این سطور ناچار شد که به تنهائی به گرداوری تعلیقات و مطالب توضیحی پپردازد و در این فاصله موفق شد که فقط سی قصیده از ناصرخسرو را همراه با تعلیقات و توضیحات برای استفاده دانشجویان در دورههای کارشناسی ارشد و دکتری آماده سازد که تاکنون متجاوز از ده بار چاپ شده است. اکنون در این برهه از زمان دو طرح در پیش دارد یکی آنکه کتابی تحت عنوان تعلیقات بر دیوان ناصرخسرو به عنوان جلد دوم آماده سازد و در دسترس کسانی قرار دهد که جلد اوّل را که تأاکنون چندین بار چاپ شده در اختیار دارند تا به وسیلةٌ این تعلیقات نهم مطالب کتاب برای آنان سهل و آسان گردد. طرح دیگر آنکه همه دیوان را مانند شرح سی قصیده همراه با تعلیقات و توضیحات منتشر سازد تا اهل علم توضیحات و تعلیقات را هم همراه با دیوان داشته باشند و با استفاده از آنها دشواریهای دیوان را بر خود اسان سازند. اکنون که دانشمندان ناصرخسروشناس از همه اقطار جهان در شهر دوشنبه از
— পৃষ্ঠা ১৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।