۰ ) فعل اثرا بذذوب و کبایر و اعنقان انرا بکفر و زندقه و الصاد و ایرن افراط اسمت و خروج است از طربقعٌ اعندال ر انصاف و نبي بایه بران جرآت کرد خه وصا در موضع خلاف فعم نقل کرد" شدء است از علمای مب بر اجه لالمت دارد بر حرمثك و کراهت د 20 طرباقه مصدد تب است و ایشا هبگویزد که ثابت نشده است در تصردم آن حدبت محیم ر نص د«ریع بلکه هرچه رارد شده اسمت دربنداب از احادیث با موضوعاست یا مطعون و همچنین آیات ذرآتي اگرچه تفسجر کرد ه اه اثرا بعضی مقصرین بجیزبکه ولا لح مبکزد بر حدرست عْخا اما اثرا اریلات ر محامل دیگر هم هست که ذکر کرد؛ اند غیر ایشان از علما و چون ثابمت نگرده حرممت گابمد شود حل و اباعست ور امک فول وی سبحانه و احل لکم الطیبات و بعضی گویند ثابی ده است نه بر حرهمت و نه اباحمت آن دلیل تطعي ويبس مسئاه مبفی گردد براعل در اشیا که حظر اسمت با |باحمت - سوم قتسط ربقه ساه ه وفبه و مذ هب ابشان دردن داب مختلف و افعال مجئّذب ]مده بعضی |جغذاب کرده و بعضی مباث رت لمود ه و باید که انکار ایشا اشد و |جنذاب و نشدید قوي بانّن زیرا ۹1 مذدب ابشان (خخ بعزیمف و احنپاط در افعال ۲ ائوال اه حف در جمیع ار ات و احوال و جک 7 بعضی از ایشان غااپ [مده ولع و شوق و سکر و محبت و طفع حال وجه و هیمان و حکم ایشا حکم راله و سکرانست وتک دجم دز تاتبر زعمات در افوس رد نطردب قلوب ر (ثارت
— পৃষ্ঠা ৬১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।