Zarb al-Maslib
/ ১০৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

ر ۴ ) پاشنه , و درهمدان وم جوادان باشنن که از اندیشه یکد بگرخااي نبافوزد ادن چنین سماع بکاری تباید ر این معني آن است که جفیدره گفنه که در سماع زمان و «کان و اخوان شرط است اما" نشهان جاي ۹4 زنان وان بزظارت آیذه و مرد | جوانان باشنه از اهل غفلی که شموط ابر ایشان غالب بود حرام باشد چه سماع دردن رقث آنش نو حا یز کنه از هر دو جانستا ۲ هر کسي بشمهوت بجای نگر دی باشد که نبز بدل آر بخزه ؟ رد و آن نم بسباری فسق و فسای شود و هرگز چنین ي سماع‌نباین کرد و پس چوی کسانب٩ه‏ اهل سهاع باشند و بسماع نشیززه اد ب آ است که «مه سر در پیش افکنند و در بکدیگر ننگرنه و هر کسی همگی بي خود با دهد و درهیانه سک نگویند و آب نخورند و از ی نذگرند و دسمت و سر تجنباننه و بتکاف هبم حرکث تکننه بلکه چنانکه در شمه نماز نشیخند بادب باشینند و «مع دل با حق دازند و مفذظر آن باشئند که حه فدوج پدیده آید از غبب سب سماع و خود ر نگاهدارنه ۳ باخنیار بر اخبزند و جر کمف نکاند و چون کسی بعبمب غابات وجد برخیزن با وی موافقت کنند و اگر یکی را دسنار بیفنه همه دسغار بذخد ر این همه اگرچه بدعت اس و از صحابه و ثابعیی نقل نکرده اند و لیکن نه هرچه بدعمت بود نشاید که بصیاب بدعمف ذیگو باشه که شافعی گ گوده که جماعمن در تراری رفع (میرالمودخیی عمر ست و این بدعثه نیکوست پس بعنی ۹1 من موم دهم آن بود که مخالی سننی ان

— পৃষ্ঠা ৫৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।