Zarb al-Maslib
/ ১০৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

1: ۳ و پس معنی یکانگی این بون که چون جز حق را نغ بیدد گودن که همه خون ی من نیم با گوید که من خود ارم ور ازانجا قاط کرد" اند و این معنی را بعلول عبارث کرده اند و گروهی باتعاد و این همچذان بود که کسی هرگز آئینه ندبده باشی و ورار نگرد و صورت خود بینه پندارد که دی در آنبخه فروه [مده یا پندار که آن صمورت خود صورت آینه است. ‏ که صفت [ئبذةٌ خود آن اسمف که سرخ و سفید شود د اگر پذدارد کة در اتبخه فررد آمد این حلول بود و اگر پذداره که ایذه خود صورت او باشد ابن اتصاد بود و هر در غلط باشد باکه هرگز الدزه صورت نشود و صورت (ثجذه نگردد و لیکن چذان نماید و چذین پندارد کسی که کارها را لمام نشناخنه بوده و شرح این در چذین کذاب دشوار وان گفت که علم اب دراز است و ما شرح ای در کناب (حیا گفنه ایم- مقام‌دوم چون از فم, فارغ شد حال اسمت که ددید آید که آذرا را وجد گوینه و وجد بافتن ون و معا ي آن است حالز ی بافت که پیش ازدن نبود رو در حقیقت ان حالث سخی ب-هار است که ان چیست و درست اس است که نه از یک دوع بود بلکة انواع بسیار باشه اما از درو جنس باه یکی از جنس احوال یکی از حفنس مکاشفات اما احول چنان بوه که صفله ازان غالمپ شود اورا چور مسنی گرد‌اند و ان صعمت کاه شوق بود و کاه خوف و کاه آذش عشاق بود و کاه طاب و گاه اندوه ی بود و کاه حسرلی و اقسام این بمیار اسمی ما جدون آن ات در د غ الم نود درد آن بدماغ

— পৃষ্ঠা ৫০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।