تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی بلخی 08
/ ৬৩৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۲ باضافهٌ اینکه جلال‌الدین گاهی لحن‌کلامش بالاتر از مجرد مطالعه واندشه را نان داده »گویی : همه آن بدیده ها را در درون ۱ برای خود مطرح نموده است ؛ وقتی که مسگوید : درهوای آنکه گوشت ذهی سته‌ای برگردن جانت ذهی ! بیان بك پدیده مورد مشاهده است که بازگو میکند . بطور کلی بیت ذبر دا بعنوان يك وافعیت میتوان از جلال الدین پذبرفت نه بعنوان دك شعر : من بپر جمعیتی الان شدم حفت خوشحالان و بدحالان‌شدم نه تنپا انسان درحالفردی برای جلالالدین مطرح بوده » بلکه کیفیت‌های ی از ذندگانی اجتماعی هم 9 اهمیت جلوءکرده»بینات واقع پیننهای دا ۳/۳۷ ابراژ کرده است . مثلا بیره برداری از اختلاف را درمسئْلهٌ پادشاه جپود و نصاری بقدری عالی متذکر شده است » که گویی جلال‌الدین سالیان دراز درمسائل سیاسی ورزیده بوده منز مرتوان گفت : اظپارات حلال الدین دربارة مسائل فردی و اجتماعی انسانها» از مجرد اندشه های فلسفی حرفه‌ای و دوانشناسی و دانستنی های اخلاقی بالاثر وده و باستشمام فررهنگی کلی وجاودانی بشر دربارهة انسان نزديك‌تر بوده است ۰ بمطالعه و تفکر . لذا شایسته است بگویم که آن انسان را که شو پنهود در تمام قر ون‌واعصار موحود واحدی‌معرفی کر ده‌فقط اختلافاترادراشکالو لبای‌های‌گو نا گون آ نمی بیند »جالال | لدین در مشنوی اور آقهر مان‌داستانپای‌خود قر ارداده و تحولات‌تکاملی آن راتعلیم مىدهد » اگرچه‌در آن مواردکه ارتباط انسان دا به آغاز ویابانوجودش مورد بردسی قرار مىدهد» باشتباهاتی دچار میشودکه دلیلش همان تتاقش گویی‌های اقنتت :

— পৃষ্ঠা ৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।