آ با جلال الدین مولوی بک انسان شناس است ؟ پاسخ واقعی این سوّال دا میتوان از مباحث گوناگون مثنوی بدست آورد. جلال الدین درهیج يك از موارد.کتایش چنین اد عای بزرگی دا نکردهاست که مستلزم شاگرد خدایی است . بلکه گاهی با ایباتی مانند . تن رحانوحان ر تن مستور ست لسکککس را دی حجان دستور ثست بناتوانی عموم انسانپا از شناخت جان آدمی وروح اواعتراف میکند . جلال الدین از آن شعبده بازان نست که مشتی معلومات محدود و نارسای خوددا با کلمات پر ازپیچ وخمهای اسرادآمیز ودانش مطلق نماءبر خانسانها بکشد و چشم بندی براه بشداژد . بلکه با نظر به دوبیت زس - کاشکی هستی زبانی داشتی تازهستان بردهها برداشتی هرچهگویبی ای دم هستی از آن فد دوکر آو: سست. ندال از شناسایی عالم هستی که بدون آن نه تنپا موجود مرموز انسانی » بلکه حتی حرکت دک بر کگ ناچیز همشناخته نخواهد شد ,» اظپاد ناتوانی میکند . با اینحال تصورات و مفاهیم فراوان از انسان وبایستگیها و شایستگیهای اورا درزمینه . اثادثه وانا الیه داجعون بدست آورده است » نطوریکه از بك نظر واقعاً میتوان به کمنظیر بودن دریافت های او دربارُ انسان در میان اندیشمندان و عرفاء عقبده مند گشت . مولوی اوصاف پست واخلاق عالهُ بشری ومقدمات و نتایج | نها دا درشرابط مختلف وانگیزههای گو ناگونچنان توصف میکندکهگوبی: برای تحقیق درهر ىك از آن امور سالها درآ زماشگاههای روانی بانظر دقیق برسیها داشته است .
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।