تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی بلخی 08
/ 636
📝 Text 📖 PDF

سرام مناجات جهانآفر بنا , طعم لذیذ وجانبخش ایمان به دف عالی کار گاء هستی دا به ذائْقَهُ خشکید؛ انسانهای امروذ بچشان . کر ۵ کارا , دستی ازسر لطف ومحیت بردل ودیدهٌ شبروان روزافروز فافله سالاران ارواح بشری بنواز . و انا بر و دگادا . بانگ هشدادی ازسر‌وش دوح بخش دبوبیت‌دا دداندیشه واعماق وجدان پیشتازان کاروان گمگهتةٌ انسان این دوران سحر آمیز طنین باققاز فیما شاعی ریگ و ارت وی کر دنه وهای دا هقی از مسالح واقعیات حاودانی‌دا که بناحق در گذر گاء تاریخ خراب کرده‌اند » دوباده بابینش عالی‌تر وخلوص نیت کامل‌تر بساذند وبه‌پیشرفت ۲ گاهانه دو به هدف وحودی انسان وحهان ادامه بدهند . بادالها , این‌باد دنج وناتوانی‌بشری درتقلیل‌دددها و تنظیم بهز یستی‌خود ,از حد گذشته است , اينك به خود او اثبات شده است که عاجزتراز آن است که دوّیاهای شیر ین‌خوددا دربارء زند گی‌ایده آل حامهُ عمل‌پیوشاند . | کنون‌دیگر فریاد «غوطه‌ورشدن در مادیات وغرایز بست‌حیو انی بشریت دا ازیای در آورد» فعط از ادپاب مذاهب و ازبالای منابر نمیشنود , بلکه مجلاتش ؛ ففیلم هایش در بی‌بندهوبادترین مرا کز آذادی طبیعی داد از پوحی حیات طبیمی میز ند . خداو ندا » تلخی این کیفر جانفرسادا بهذاْقهٌ عوامل ایجاد عشق به‌زندگی حیوانی بچشان, باشه که آنان نیز ازدنج وفرسودگی ادواح آدفیان اطلاعی بیدا کنند وازسیر منحرف بر گردند ودهسیاد يك‌تمدن انسانی شوند و آدمیان هم در دنبالشان .

— Page 6 — This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.