Nazari Ba Irfan e Bedil - Abdul Ghafoor Raja (Farsi)
/ ২৮৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

زهی چمن ساز صبح فطرت. تبسم لعل مهر جویت زبوی گل تا نوای بلبل. فدای هید گفتگویت سحر نسیمی درآمد از در» پیام گلزار وصل دربر چورنگ رفتم زخویش دیگر» چه رنگ باشد نثارکویت فواتی مسقع, انعظاری شاف گسضان چه بالف دارم هنوز دارد خط غسب‌ارم؛ قب‌کسسته۸* لیات ازژویت 7 به زیر پایت مگر بيسابم. دلی که گم کرده ام بکویت زگلشنت ريشه ای نخندد که جزخش افسردگی پسندد چوماه نو نقش جام بندد, لبی که تر شد به آب جویت به عشق نازد دل هوس هم, ببالد از شعله خاروخس هم رساست سر رشته» نفس هم بقدر افسون جستجویت به این ضعیفی که باردردم؛ شکسته درطبع رنگ زردم به گرد نقاش شوق گردم. که می کشد حسرتم بسویت زسجدهء خجلت آور من. چه ناز خرمن کند سر من که خواهد ازجبههء ترمن. چوگل عرق کرد خاك کویت اگّر بهارم تو آبیساری. وگر چراغم تو شعله کاری زحیرت من خبر نداری؛ بیسارم آئینه روبرویت کجاست مضمون اعتباری که بیدل انشاء کند نثاری پبشس‌اعستم پیکر نزاری؛ بیسفشکنم پیش تار مویت «نکته 4۱۷ 5

— পৃষ্ঠা ১৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।