Nazari Ba Irfan e Bedil - Abdul Ghafoor Raja (Farsi)
/ ২৮৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

نصوان شد ازچمن اثر مستحیر عسجبی دگر مگر آنکه ریشهء عجز ماء زده گل بسر زغرور تو همه عرض ناکسی خودیم اگرآفتاب و گر آسمان به کمال ما چه کمال تو. زقصور ما چه قصور تو که رسد به بارگه قدم که به صدتأمل کسیف وکم نشسدیم مسصرم خویش هم ۰ زشکوه ناز یسور تو گل صورتی ندمیده ام. می معنی نی نجشیده ام بخودآن قدر نرسیده ام که رسم به علم ظهور تو بسواه معنی بیکرر نکن به خگلنم امتحان دل تنگ قافیه شبنمی» چه کند ثنای بصور تو رقم سپید وسیاه من بزمین شکسته نگاه من چه من و چه قدر گناه من. خسجلم زنام غسفور تو خم ناز صد کله ام رسد که ملالی از گنه ام رسد کلفی اگربه مه ام رسد کسشدم بصالم نور تو ستم است حسرص جنون حشم, کندم به ذوق غنا علم زده اند حلقسسه جسام جم به درقناعت مور تو هسه را به عالم علم و فن بهزار شبهه علم شدن چو قلم سر من بی‌دل و قسدم نقاط و سطورتو

— পৃষ্ঠা ১৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।