Nazari Ba Irfan e Bedil - Abdul Ghafoor Raja (Farsi)
/ ২৮৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دراینجا بیدل بارازو نیازی که با خدای خود دارد درپیشگاه کرامت او سرافکنده می بیند چه درفسون دوستی وآتش طور و چه با تامی فلك و گیرو دار او اين ذره ناتوان با عجز ونیاز خود به مقام کبریانی او سرتسلیم بزمین می نهدو از ناچاری خود جه افتاب. چه آسمان. چه کمال و چه قصور هرجه باشد خودرا هیج میداند وبعرض میرساند که ازراه صور ومعنی بخود نرسیده ام که بعلم ظهور تو برسم و با اينهمه قافیه سنجی های تنگی که درغزل دارم مقابل حمدوئنای تو که بحورواشعار طویلی درکار دارد ازبی سوادی خود درین راه خجالت تسکش رقم سپیدوسیاه من که مرا سرافکنده به پیشگاه تو ساخته چه خودم و چه گناه من ازنام غفوری تو خجالت میکشم. سرافکندگی وملالی که از گنه خود دارم اگر لکه ای به صفای ماه من رسیده باشد عالم نوروکرامت تو آن را زایل میسازد. ستم است که حرص جنون اور مرا بطرف غناو ثروت بکشاند و قناعتی که مورتو دارد حلقهء درب سرای جام و جم را بروی خود بسته است. درعالم علم و فن هرکس به صورتی از صور مشهور شده اند اما من بیدل با تراشیدن سرقلم و چند نقطه و سطری که درراه ثنای تو قدم زده ام خودرا مفتخر به آن دل هوش باخته جمع شد زفسون موسی و طور تو به کنارت از تو شنیده ام همه جا فسانهء دور تو جه فلك جه ذره ناتوان به هوای شوق تو پرفشان تو بهار عالم رنگ و بو, همه اشیان طیور تو

— পৃষ্ঠা ১৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।