بخرام فتنه مده عنان که مباد چون دل عاشقان به ترنگ شیشه زندجهان زشکست رنگ حنای تو ول تست برففنا که به رس بانج ) ال میگشد ازتقس: سحسر انتظار دای کز یج فا دوه کرو بعش شالت انس که چوغنچه کاسه نهدبه کف زدل شکسته گدای تو به شباب اگرهمه خم رسد. من و مابربط عدم رسد نببری مان که بهم رسد لب من زرف ثنای تو زسخن خروش تو جلوه گر.زخموشی اه تو پرده در به کدام زمزمه سرکند. متحیر من و مای تو زفسانهء منی و توئی. چه فسروشم آنینه دونی به تأملی نشدم گره که نبود بند قسبای تو اگر از توام چه طلب کنم؛ وگسراین مللاچه دم همه انفعال فضولی ام. چه فنای من چه بقفای تو چه جنون بخودتك وتازمن. چه خطانشیب وفرازمن چه جحیم غفلت ساز من چه بهشت یاد لقفای تو بچه رنگ صورت خون من ندرد نقاب جنون من که به آب آئینه شسسته است اثر حنا کف پای تو نه بدل زعسجز رسسا رسم. به به مرز ائینه وارسم که به آب آئینه شسسته است اثر حنا کف پای تو چو سحر به عالم جلوه ات. خجلم زته مت اندکی بکجارسم که به جا رسم. من غافل از همه جای تو من بیدل و صف انس وجان, دل خاك تا سرآسمان به فدای توء به فدای تو. بفدای تو بفدای تو
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।