Nazari Ba Irfan e Bedil - Abdul Ghafoor Raja (Farsi)
/ ٢٨٣
📝 نص 📖 PDF

درغزل بعد بیدل ازکلمه های عادی و عامیانه مانند آبله,عرق آئینه. ترنگ شب و حنا کارگرفته است و شعر نه تنها سبك هند است بلکه از آب و هوای هند سرچشمه گرفته است و نی. گوید: ازشرمی که ازحیای تو دارم. سرشگی که درراه تو می افشانم توان آن را نداشت که به هوای تو قدم بزند و خودرا خجالت زدهء آن می بینم که فرصتی به التجا بدرتو ندارم ویا بادل چاك سحری بدعای تو مصروف باشم. ویا بادل شکسته که ازغنچه گل کاسه گدایی را بتو پیش کنم. واگر باعالم شباب قدخمیده پیری رخ بدهد که مدعا از عجزاست و من و ما ازهم بپاشد گمان مبر که لب من از حرف ثنای تو عاجز می ماند. خروش تو جلوه گر سخن تست و آه تو پرده درخموشی تست و اگر من از توام» پس از تو چه طلب کنم واگر تو منی پس چه سرود کنم. اما این گفتار من فضولی نیست و ازآن خجالت می کشم که میدانم من فانی وتو باقی هستی. با جنونی که دارم درتك و پوی خطاها باقی هستم که ازمن سر می زند و درنشیب وفراز آنم که مکافات غفلتم دوزخ ویادلقای تو بهشت اند. باعجز رسائی که بدرگاه تودارم نه به فایان گرائی آئینه رسیده میتوانم و نه بدل ری ری بای کی هه بجاست عرش مرللست ایا رم با ونم من عامل از همه جای تو. ومانند سحرگاه ازروشناتی اندکی که از دنیای عمط می کشم واژحجاب آئینه های تو نقشی که داشتم فرو رفت و آب شد. من بیدل و ام انس و جان از دل خاك تا سرآسمان همه هست فدای تو فدای تو. حمدوثنا: که هزارآبله درعسرق» بگداخستم سایق تقو

— صفحة ١١ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.