۱ پیرد او شد درفاء دريمة شیره ها شخ دل و جان و تن» سعد شیراز ما ec شی گلستان من بلبلِ بستان من مرو سخندان من؛ سد شیرازما رونق ايان من, رات جانان من پيك دبستانِ:من؛ سعدیِ شیراز ما فکر تو باشد مراء ذکر تو باشد مرا شاعر قرآن من سعدی شیراز ما از تو شدم مايه ور؛ برتو شدم دیدہ ور سرور و جانان من؛ سَعُدی شیراز ما هبه تو دل بسته ام با سخنت رسته ام پیر گلستان من دی شیر ما چهرذ تو ماه من. روشنی راه من عشت شبستان من؛ سی شیرازر ما من به تو نازم همی, سر به تو بازم همی رود خروشانِ من, سعدی شیراز ما خُلقٴ تو در زندگی, آیت پایندگی شاع فان من سل یرام پند تو رهبر بود, حرف تو زیور بود شار فرقان من سیر شبراز ما در سخنت جان بود, قوت ايان بود مرشد عرفا من؛ سَعدی شیراز ما پیر و اشعار تو تشنة گفتار تو تر گل خدان من سلدي شبراِما
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।