۹۸ اسرارالفیوب سوای سانل از روحانله گرچه عالم را ازیشال چاره نیست این سخن اندر ضلال انگندنی است یعنی این سخن که عالم را از وان جاره ثیستا) ناقمی را در ضلالت اندازد اما ناچار بودن جهان از وجود عوان موجب فضل عوان نبست چنانچه افص پندارد؟ چاره نبود هم جهان را از چمین لیک نبود آذ چمین ساء شعین چمین به فتح جبم فارسی: بول و غایط. ُعین به فتح یکم و کسر دوم: آب روان؛ و بالضم: پاري دهنده. روم به حعایت عاشق هیر ره تصرف ضنم ایزدش (زد برین باه و همی جنباناش) مروخه بالکسر: بادبیزن. (باد را دیدی که میجنبد بدان) بساد جسنبانیت اپسنجا بادران حرگت آرد و از جائی به جالی برد, بر سر خرمن به وقت انتفاد انتقاد پالکسر: جدا کردن گندم از کاه. نی که فلأحان ز سح جویند باد! فلأم بالفتح و التشدید: کشاورژ و چاه کن. همچنین در طلن آن با ولاد طلقٍ به فتح اوّل و سکون دوم: درد زه و زبان گشاده و به ضمتین؛ فقشادهروی ۲ کشادهزبان, ولاد بالکسر: زادن از خدا لابه کنان آن ند یان (که بده باد ظفر ای کامران) ند بالشٌم: شک جندیان: لشکریان. (گفت ادب این بود خود که دیده شد) آن دگسر را سود هسمی دانسی تولك ۱ اصل ز پ: جر بنده بأد.
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।