اسررالشبوب ۷۷ ردکرهن معشوق عذر عاشق را (زسنا شا ما گفت و بس) چون که جانداران بدید از پیش و پس جاندار: میرتوزک که ترتیب حشم در پیش ملوک نماید. زدید جانداران بنهال همجو جاذ) ذور بساش هر یکی تا آسمال دور باش بالشم: نیز؛ ذو سر (جز مقام راستی یک دم مأیست) .هیچ لالامرد را چچون چشم نیست لالا: بنده و خادم و مراد نگهبان. کور اگر از پند پالوده شود بعنی کور اگر از کثرت پند صاف شود و پاکی پدپرد. هر دمی او بازآلوده شود زیرا که کوری مستلزم آلردگی انست. آدما تو نیستی کور از نظر مفولُ مولاناست. و بعضی شارحان توشته که"مقوله جانداران - انتهیکلامه - ولابخفی بعده و حشاءه, (اين سخن اشکسته ميآید دلا) گاین سفن درست و غبرت آسیا! بعنی غبرت الهی آسپایی است که انکسار این در سخن از اوست" آب و روفن ترک کن اشکسته باش اب و روفن عبارت از اراستن سخن به تکلف (است) سخت روثی گرورا شد عیبپوش در ستیز و سختروئی تو مکوش ؟ نا تو چون او نشوی, و در بعض نسخ بکوش به صیغ امر آمده. حاصل آن که ۱- پ: از رد گردن معشوق تا اینسسا را ندارد. ۲- استعلامی و یگلسن: این سخن دراست غیرث اسیاء ۳- پ: از گاین سخن تا اینسا را ندارد. ۲- استعلامی و نبگلسن؛ ... تو بگوشی,
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।