آسرارالفیوپ ۳۵ آن خور عود و شکر زد به هم (وان دگر از پوششش ميکرد کم) بخور به ضمّتین: هر چه بدان بوی کنند! نج را صد تو و افزون میکدد عقل را دارو به ایو میکند ا فال میکند در هر دو مصراغ لفق بلاغ که در آخر مصراع انی بیت بالاست و در بعض نسخ به جای [م یکند؛ میکنبد آمده که خطاب تاپیناست. معالجه دناغ برادر خود را مشرکان را زان نجس خواندست حق فوله تعالی: اما المشرکون نش کاتدرون نش زادند از سیق (ور ز زش نور حق قسمیش داد) همچو رسم مصر سرگین سرغ زاد اهل مصر بیضه مرغ را در سرگین نهند تا چوز؛ مرغ از بیضه براید. غذر گفتن هاشل معشوق را گفت عاشق امتححان کردم دگیر تا بیپنم تو صریفی یا ستیر شیخ مرحوم نوشته که غریفی به نحای معجمه و قف به معنی پرده دریده و پرده درنده. و آنچه بعضی شراح نوشته که ظاهر این است که لفظ حریفی به حاي مهمله و فاء بوده باشد یعنی حریف این کار هستی يا صاحب شرم و حیائی - انتهیکلامه - تکلف است چه تقابل ریق به سثیر اظهر و انسب از تقابل حریف به ستیر. انسیا را استحان کرده قصدات (تا شده ظاهر از ایشا ممحزات) شدات به ضمٌ عین مهمله جمع عادی به معنی عدو مثل قضات و عصات که جمم فاصی و عاصی است. زان چنین بیخردگی گردم گزاف رده بالشم: نکته و ریزه هر چیزی و عیب و گناه و خحس و خاشاک و شرار و ۱- پ: از پیشی عقل نا یتجا را تاره ۲- استعلامی و یگلسن: ردیف هر دو مصراع میکنبد أست.
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।