۸ ترجمه تاریخ طبری قرشیان و فرزندان عبد المطلب نیز گفتند: «چنین مکن و او را سوی حجاز ببر که آنجا زن غیبگویی هست که شیطانی دارد و از او بپرس. تا در کار خویش روشن شوی. اگر گفت او را سر ببر خواهی بربد و اگر کار دیگری گفت که گشایشی در آن هست بپذیر». و برفتند تا به مدینه رسیدند. و چنانکه گفتهاند زن غیبگو به خیبر بود و سوی خیبر شدند و غیبگو را بدیدند و از او چاره پرسیدند و عبد المطلب قصه خوپش و پسر و نذر و کاری که میخواست کرد بگفت. غیبگو گفت: «امروز بروید تا شیطان من بیاید و از او بپرسم.» از پیش غیبگو برفتند و عبد المطلب خدا را بخواند و روز دیگر پیش غیبگو شدند که گفت: «بله. خبر آمد. خونبها به نزد شما چقدر است؟» گفتند: «ده شتر» و چنین بود. گفت: «به دیار خویش باز روید و پسر را بیارید و ده شتر نیز بیارید و قرعه زنید اگر نام پسر درآمد شتران را بیفزایید تا خدایتان راضی شود و چون قرعه به نام شتران درآمد آنرا بکشید که خدایتان راضی شده و پسر رهایی يافته است.» وا که و ی ارو تک ابو ای ماه ی که ای وا اسان انامه ال با ده شتر بیاوردند و عبد المطلب در دل کعبه به نزد هبل بود و خدا را میخواند. و چون قرعه زدند به نام عبد الّه بود. آتاه فاهاشتر سعزکاند. که مینست شش سل و عبد المطلب همچنان در جای خویش بود و خدا را میخواند. و چون قرعه زدند به نام عبد اللّه درآمد. و باز ده شتر افزودند که سی شتر شد. و باز قرعه زدند و به نام عبد اللّه بود. و هر بار که قرعه به نام عبد اللّه میشد. ده شتر میافزودند تا ده بار قرعه زدند و صد شتر شد و عبد المطلب همچنان به دعا ایستاده بود. و چون بر سر صد شتر قرعه زدند به نام شتران درآمد و قرشیان و حاضران گفتند خدایت رضا داد. گویند: عبد المطلب گفت: «نه چنین است مگر آنکه سه بار قرعه زنم.» آنگاه بر شتران و بر عبد اللّه قرعه زدند و عبد المطلب دعا میکرد. و به نام شتران درآمد. بار دیگر قرعه زدند و عبد المطلب دعا می کرد و نتیجه چنان بود. بار سوم نیز قرعه زدند که به نام شتران بود و شتران را بکشتند و لاشهها را واگذاشتند که انسان و ده وا اد ان تم ماستنت.
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।