جلد سوم "۲ اما طبق روایت ابن اسحاق سلمی دختر زید بن عمرو بن لبید بن حرام بن حداس بن جندب بن عدی بن نجار بود» و هاشم فريفته او شد و سلمی را از پدرش خواستگاری کرد و او را به زنی گرفت. و پدر سلمی شرط کرد که وی به وقت بار نهادن میان کسان خود باشد. و هاشم از آن پیش که بر زن خویش درآید برفت و چون از شام بازگشت» زن خویش را بدید که از او بار گرفت. پس از آن هاشم با زن خود به مکه رفت و چون بار نهادن وی نزدیک شد او را پیش کسانش برد و سوی شام رفت و در غزه بمرد. و سلمی عبد المطلب را بیاورد که هفت یا هشت سال در مدینه ببود. پس از آن یکی از مردم بنی الحارث بن عبد مناف از پثرب میگذشت و کودکانی را دید که تیراندازی میکردند و چون شیبه به هدف میزد میگفت: «من پسر هاشمم من پسر سالار بطحایم.» و حارثی بدو گفت: «تو کیستی؟» گفت: «من شیبه پسر هاشم بن عبد منافم.» و چون مرد حارثی به مکه آمد مطلب را دید که در حجره نشسته بود و بدو گفت: «میدانی که من به پثرب کودکانی دیدم که تیراندازی همی کردند و در آن میان کودکی بود که چون به هدف میزد میگفت: «من پسر هاشمم» من پسر سالار بطحایم.» مطلب گفت: «بخدا پیش کسان خویش نروم تا او را بیارم.» شبانگاه به پثرب رسید و پیش بنی عدی بن نجار رفت و کودکانی را دید که با گویی بازی میکردند و برادرزاده خویش را بشناخت و به آنها گفت: «اين پسر هاشم است.» گفتند: «آری» این برادرزاده تو است و اگر میخواهی او را ببری همیندم ببر که مادرش نداند که اگر بداند نگذارد او را ببری و ما نیز مانع تو شویم.» مطلب به شیبه گفت: «برادرزاده! من عموی توام و میخواهم ترا پیش قومت برم.» و چون به جستجوی او برآمد گفتند که عمویش او را ببرد. و مطلب صبحگاهی شیبه را به مکه آورد و کسان در جاهای خویش بودند و میپرسیدند: «اين کیست که به دنبال تو سوار است؟» مطلب جواب میداد: «غلام منست.» آنگاه مطلب به بازار رفت و حلهای بخرید و به شیبه پوشانید و شبانگاه او را به مجلس بنی عبد مناف برد. و از آن پس شیبه با آن حله در کوچههای مکه میرفت و میگفتند: «اين عبد المطلب است» به سبب آن سخن که مطلب در آغاز گفته بود این بنده من است.
— পৃষ্ঠা ১১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।