2 ترجمه تاریخ طبری از ابن عباس روایت کردهاند که وقتی عبد المطلب عبد الله را میبرد که او را زن دهد بر زن کاهنی از قبیله خثعم گذشت که فاطمه نام داشت و پدرش مر بود و زنی یهودی از مردم تباله بود که کتب خوانده بود و نوری در پیشانی عبد اللّه بدید و بدو گفت: «ای جوان. هم اکنون با من درآمیز و یکصد شتر به تو ی عبد اللّه گفت: «من با پدرم هستم و از او جدا شدن نتوانم.» آنگاه عبد المطلب او را ببرد و آمنه دختر وهب بن عبد مناف بن زهره را به زنی او داد» و عبد اللّه سه آنجه گفتی حاضری؟» زن گفت: «بخدا من اين کاره نیستم. اما نوری در چهره تو دیدم و خواستم که از آن من شود و خدا آنرا جایی که میخواست نهاد» از آن پس که مرا دیدی چه کردی؟» عبد اللّه گفت: «پدرم آمنه دختر وهب را زن من کرد و سه روز پیش وی بماندم.» از زهری روایت کردهاند که عبد الّه بن عبد المطلب زیباترین مردان قریش بود و از زیبایی و نکو منظری وی با آمنه دختر وهب سخن کردند و گفتند: «زن او میشوی؟» و آمنه دختر وهب زن عبد اللّه شد که چون بر وی درآمد پیمبر خدا صلی اللّه علیه و سلم را بار گرفت. پس از آن عبد المطلب عبد الّه را به مدینه فرستاد که خرما بیارد و آنجا بمرد و چون آمدن وی دیر شد عبد واقدی گوید: این خطاست. و سخن مورد اتفاق درباره ازدواج عبد اللّه بن عبد المطلب همانست که در روایت ام بکر دختر مسور آمده که عبد المطلب با پسر خویش بیامد و برای خود و پسرش خواستگاری کرد و در یک مجلس زن گرفتند و عبد المطلب. هاله دختر اهیب بن عبد مناف بن زهره را به زنی گرفت و عبد الّه بن عبد المطلب آمنه دختر وهب بن عبد مناف بن زهره را گرفت. گوید: به نزد ما مسلم است و یاران ما در این نکته اختلاف ندارند که عبد الّه بن عبد المطلب با کاروان قریش از شام میآمد و بیمار بود و در مدینه فرود آمد و آنجا بماند تا بمرد و در خانه نابغه و بقولی تابعه در خانه کوچک به خاک رفت و چون به خانه درآیی گور وی از جانب چپ باشد. و در این مطلب اختلاف و عبد اللّه پسر عبد المطلب بود. نام عبد المطلب شبیه بود و بدین نام خوانده شد از آن رو که موی سپید به سر داشت. و عبد المطلب از آن رو نام یافت که پدرش هاشم از راه مدینه به تجارت شام میرفت و چون به مدینه رسید بر عمرو بن زید بن لبید خزرجی فرود آمد و دختر وی سلمی را بدید.
— صفحة ١٠ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.