۸ ترجمه تاریخ طبری وی مقدار آب جویها و چشمهها را برای آبخور زمینها معین کرد و نام و حدود ولایتها و ناحیهها را معلوم داشت و مردم را به زمینداری ترغیب کرد. و ده یک از حاصل زمین را برای مخارج سپاه بگرفت. گویند: کیقباد در علاقه به آبادی و حفظ کشور از دشمن و گردنفرازی همانند فرعون بود. و نیز گوپند که پادشاهان کیانی و اعقابشان از نسل وی بودهاند و میان وی و ترکان و اقوام دیگر جنگهای بسیار بود و ما بین مملکت پارسیان و قلمرو ترکان بنزدیک رود بلخ اقامت داشت که ترکان را از دست اندازی به قلمرو پارسیان باز دارد و خدا بهتر داند. سخن از کار بنی اسرائیل اینک از بنی اسرائیل و سالارشان از پس یوشع بن نون و حادثهها که به روزگار زو و کیقباد میان آنها رخ داد سخن می کنیم: مطلعان اخبار گذشتگان و امور اقوام سلف خلاف ندارند که پس از پوشع سالاری بنی اسرائیل با کالب بن یوفنا و پس از وی با حزقیل بن بوذی بود که او را آبن عجوز میگفتند. از ابن اسحاق روایت کردهاند که حزقیل بن بوذی را ابن عجوز از آن رو گفتند که مادرش به دوران پیری و نازایی از خدا فرزند خواست و خدا حزقیل را به او داد بدین جهت ابن عجوز لقب یافت و این آیه قرآن در باره قوم وی بود که خدا عز و جل فرماید: « لم تر الی اّذین خرجُوا من دیارهم و هم آلوف خذر الْمَوّت ۲ ۲۴۲ یعنی: مگر آنها را که از بیم مرگ از دیار خویش برون شدند و هزاران بودند نشنیدی» از وهب بن منبه روایت کردهاند که گروهی از بنی اسرائیل به بلیه و سختی روزگار دچار شده بودند و از بلیه خویش شکایت کردند و گفتند: «کاش میمردیم و راحت میشدیم.» و خدا عز و جل به حزقیل وحی کرد که قوم تو از بلیه بنالیدند و آرزو کردند که بمیرند و آسوده شوند. با مردن آسوده نخواهند شد مگر پندارند که من آنها را از پس مرگ زنده نتوانم کرد. اینک به فلان محل برو که آنجا چهار هزار کس مردهاند. (وهب گوید: همانها بودند که خداوند آیه الم تر الی الذین خرجوا من دیارهم را در باره آنها نازل فرمود) برو و آنها را ندا کن و چنان بود که پرندگان و درندگان. استخوان مردگان را پراکنده بود. و حزقیل آنها را ندا داد و گفت: «ای استخوانهای پوسیده به فرمان خدا عز و جل فراهم شوید.» و استخوانهای هر کس فراهم آمد. پس از آن ندا داد که ای استخوانها به فرمان خدای گوشت بپوشید و استخوانها گوشت پوشید و پس از گوشت پوست پوشید و جنبید و حزقیل بار دیگر ندا داد که ای جانها به فرمان خدای به جسدهای خویش باز گردید و به فرمان خدا همه برخاستند و یکباره له اکبر گفتند. ابن مسعود گوید: قصه قوم حزقیل چنان بود که آنها در دهکده داوردان بودند که پیش از شهر واسط بود و طاعون در آنجا رخ داد و غالب مردم آن بگریختند و در بیرون شهر فرود آمدند و بیشتر باقیماندگان هلاک شدند و بیرونشدگان سالم ماندند و تلفاتشان زیاد نبود و چون طاعون برفت سالم بازگشتند و آنها که
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।