بنام خداوند رحمان رحیم برای گفتگو از تاریخ و طبری و ترجمه مجالی بیشتر باید که اگر خدا بخواهد پس از ختم کار که امید هست دورتر از بهار آینده نباشد. شمه ای از این حکایت نسبتاً دراز گفته آید. اجمال حسب حال آنکه بنیاد فرهنگ ایران از وقت بنیاد. ترجمه تاربخ طبری را در دستور کار خویش به ردیف اول داشته بود که دریغ بود اين اثر بزرگ و مفصل و کهن که ورقی وزین از انبوه مثری که تازان پارسی نژاد در قلمرو فرهنگ مرکب اسلامی است. و بسیاری صفحات و فصول آن از تاریخ ایران سخن دارد با نکته های اصیل که در هیچ مرجع دیگر نیست. چنین آثری» زی تازی نگذارد و جامه پارسی نگیرد و این دور افتاده قدیم» از پس قرون, به خانه و کاشانه خویش نیاید و کتابخانه پارسی به حاصل کار و شاهکار یکی از فرزندان مخلص و پر کار ایران که به تبعیت از رسم و پندار رایج زمان» زبان عربی را جولانگاه نبوغ آسمان وار خویش داشته اند ار آشخه نگردد. سپاس خدا ۳ که 1 قن توفیقات مکرر سالهاء نعمت این خلعت به من دادء و علاقه اولیای شاه انگیزه هست شد و کاری که در گرو سالیان دراز می نمود با کوشش پیوسته شباروز زودتر از وقت مقرر ره چاپخانه گرفت و باز شکر خدای. نک شما وحم دوم که امه همست لههای میگ با فاص ناخ فان امه نان شاه ابوالقاسم پاینده اردیبهشت ماه ۱۳۵۲
— صفحة ٥ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.