3 — 2
/ ২৭৪
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱۶ ترجمه تاریخ طبری «ْلمَّا جاور هو و این آمنوا مَعث قالوا لاطاقة نا لیم بجالوت و جُنوده» قال آّذین یظنون هم ملاقوا له کم من فتة قلیلة عبت فتة کثيرة باذن الّه و له مَحّ الصابرین ۲: ۲۴۹». یعنی: و همینکه او با کسانی که ایمان داشتند از جوی بگذشت. گفتند: امروز مارا طاقت طالوت و سپاهیان وی نیست. آنها که یقین داشتند به پیشگاه پروردگار خویش می‌روند گفتند: بسیار شده که گروهی ات معا که اه اقا ای رای اه و باز سه هزار و ششصد و هشتاد و چند کس باز گشتند و سیصد و نوزده کس به شمار جنگاوران بدر با وی بماندند. از وهب بن منبه روایت کرده‌اند که عیلی مربی شموئیل دو پسر جوان داشت که در کار قربان بدعت آوردند. رسم بود که قربان را برای تقسیم به دو قلاب می‌آویختند و هر چه بر آن میماند نصیب کاهن بود و دو پسر وی قلابها نهادند. و نیز وقتی زنان در قدس بنماز بودند متعرض آنها می‌شدند و هنگامی که شموئیل در خانه کاهن خفته بود صدائی شنید که می گفت: «شموئیل!» و او پیش عیلی رفت و گفت: «حاضرم. مرا برای چه خواندی؟» گفت: «نه ترا نخواندم برو بخواب.» و باز صدایی شنید که می‌گفت: «شموئیل!» باز پیش کاهن دوید و گفت: «حاضرم. مرا برای چه خواندی؟» گفت: من نخواندم برو بخواب و اگر چیزی شنیدی همانجا که هستی بگو: حاضرم فرمان بده تاعمل کنم.» و شموئیل برفت و بخفت و باز صدائی شنید که می‌گفت: «شموئیل.» گفت: «حاضرم. فرمان بده تا عمل کنم.» صدا گفت: «پیش عیلی برو و بگو علاقه پدری مانع از آن شد که پسرانت را از بدعت در قدس و قربان من و از عصیان من باز داری و من کاهنی را از تو و فرزندانت میگیرم و ترا با دو پسرت هلاک میکنم». و صبحگاهان عیلی بیرسید و شموئیل حکایت را بگفت و عیلی سخت بیمناک شد و دشمنی از اطراف بیامد و کاهن گفت تا دو پسرش مردم را ببرند و با دشمن پیکار کنند آنها نیز پذیرفتند و صندوق عهد را که عصای موسی و الواح در آن بود با خویش ببردند که به کمک آن فیروز شوند. و چون برای پیکار آماده شدند عیلی منتظر خبر بود و مردی بیامد و به او که بر کرسی نشسته بود خبر داد که دو پسرت کشته شدند و جماعت فراری شد. عیلی گفت: «صندوق چه شد؟» مرد پاسخ داد: «دشمن آنرا ببرد.»

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।