۸ ترجمه تاریخ طبری پسین هنگامی است که سایه هر چیز دو برابر شود و این به تحقیق یک نیمه هفتم روز باشد. اندکی کم یا بیش, و تفاوت انگشت سبابه و ميانه نیز چنین باشد. تیز ای زیت پیس ات که مود ها یک یمه روا این ات قزع فا زووشتی کفر یس از دو گفته که از ابن عباس و کعب آوردم اول به صواب نزدیکتر است که دنیا روزی از روزهای آخرت است و هفت هزار سال است و چون حدیث صحیح پیمبر است که باقی جهان نصف روز است و این روز هزار ساله است. معلوم میشود که عمر جهان تا هنگام گفته پیمبر ششهزار و پانصد سال يا نزدیک آن بوده و خدا بهتر داند. آنجه درباره زمان جهان از آغاز تا انجام گفتیم از همه گفتههای دیگر درستتر است که شواهد درستی آنرا باز نمودیم. و هم روایت دیگر از پیمبر هست که اگر سند آن درست باشد از آن نمی گذریم که فرمود: زان هشتاد تبال است. که یک روز آنیک ششم دنیاست: و خون روز آخرت هزار سال انیاست که ی که رود آن یک ششم عمر دنیاست معلوم میشود که عمر جهان شش روز یعنی ششهزار سال است. به پندار یهودان» مطابق توراتی که که به دست آنهاست. از آغاز خلقت تا به وقت هجرت چهار هزار و ششصد و چهل و دو سال است و این راء با ذکر تولد و مرگ کسان و پیمبران یک به یک از روزگار آدم تا به علمای اهل کتاب و سیرت و خبر را به موقع خویش بیاریم. ولی به پندار مسیحیان یونانی دعوی بهودان در این مورد باطل است و گفتار درست درباره مدت دنیا از هنگام خلقت آدم تا به وقت هجرت پیمبر ما صلی اللّه علیه و سلم مطابق توراتی که در دست آنهاست پنجهزار و نهصد و نود و دو سال و چند ماه است و تفصیل گفته خویش را با ذکر تولد و مرگ پیمبران و شاهان یکایک از روزگار آدم تا همجرت پیمبر ما صلی الّه علیه و سلم آوردهاند. به پندار ایشان بهودان سالهای تاربخ خویش را کاستهاند تا پیمبری عیسی بن مربم را رد کنند زیرا صفت و وقت مبعث وی در تورات مشخص است و گویند هنوز وقت معین در تورات نیامده و عیسای موصوف در آن وقت بیاید و به پندار خویش منتظر خروج و وقت او هستند. به پندار من کسی را که انتظار میبرند و دعوی دارند که صفت وی در تورات هست همان دجال است که پیمبر خدا صلی اللّه علیه و سلم برای امت خویش وصف کرده و فرموده که عامه پیروان او یهودانند و اگر عبد اللّه بن صیاد باشد. از نسل یهود است. به پندار گبران اندازه مدت زمان از آغاز شاهی کیومرث تا به وقت هجرت پیمبر ما صلی الّه علیه و سلم سه هزار و یکصد و سی و هفت سال است و در اين باب به جز کیومرث نسبی نیارند و پندارند که وی آدم ابو البشر صلی الّه علیه و سلم و علی جمیع انبیا له و رسله بوده است. و اهل خبر در باره وی خلاف دارند. بعضی گفتهاند که از آن پس که فرمانروای هفت اقلیم شد نام آدم گرفت. وی جامر بن یافث بن نوح
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।