مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ৪৪৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

وید اهم ارو و( ۲ ۲ ۲۲ ۲ ۲ ۶ بشش ترش شش ای اه زو چقد ۳4 ولیه ویران کرد و از کافرستد که جذن اند وگه شد ادن هچنین حبر ان هی تش‌سوی اوست روی هر بك مینگر میدار باس ون ی الس‌آده زری. قببت شنودآن مرغ ان اس وشن کار » ردان روشی و ارم می است بو مسئلم را لقب کذاب ماند بود شاهی در <بودان ظام ساز شا ول ۱ 9 ۰ جون‌درون خانه‌احول رفتز ود د‌ در راه و دا تاه اه ی و چون یکی بشکست هردو شد زچشم خشم‌وشپوت مردرا احول کند(۲) چون دهدقاضی بدل رشوت قرار شه وزری تسار رهرن دوه ده 8 باملك کفت ابشه اسرار جو سر نهان است اندر صد غلاف گفت ای و دستم رادر در منادی گاه کن انکارتو چول شو ندآنقو از من‌دین بدیر آزچه خواهم 3 با نصر اندال # واز حلي هر سم اشان را همه 2 بکویم ۴ 2 ن ار انم خواستم نادین زشه پنهان کنم وت کت توش در دنل سوزن‌است ۹1 بودی جان عسی چاره ام جان از ای ولبات ای یکی ای ۳9 راو ارب وان از با ّ طالبی است ولکن فر و عدازان برساختش صد برج وسد جز که حبرالی نباشد کار دین ل‌چنال حبر ان کهغرق‌ومست‌دوست بوکه‌گردی تو زخدمت روشناس هتفرن اقاشرن نشاید داد دست از هوا اید یابد دام و بش کار دونان حله وبی شرمي است مر محمد را اولوالالاب ماند دشمن عسی و تصر | کر داز آن دو دمساز خدا نی ر۱ جدا| شثه یش جشم او دو منود احولی بگذار وافرون ین مثو مرد احول گردد از مبلان‌وخشم ز استفامت روح را مدل‌کند کی شناسد ظالم از مظلوم زار صد هزاران مژمن ومظلومکشت حکابت وزذیر بادشاه #۷ کمکش یشان راودست از خون شو ظاهرش بانست وباطن برخلاف دو براب از مکر ۳ نما در جپان صرانی ۲ ایو بای ۳ _ آن یکی‌راروی او شدسوی‌دوست 4 دیدن دانا عادت این نود ن‌ یشان ارزه باتک ی حرف درودان دزدد مرد دون شیر پشمین از برای کد کنند آن شراب حق ختامش‌مشك ناب(۱) - ۱ ۰ عهد عسی بود و نوت آن او ۱ کگفت استاد احولی را کاندرا ۲ کفتاحول‌زان دو ششه من کدام ۱۳ گفت ای استا مرا طعنه مزن ۷ شثه يك بودو بچشش دونود ۵ چون‌غرش آمد هنر پوشده‌شد(۳) شاه از حقد جپودانه چنان ۱۱۷ که پناهم دین موسی را و بشت و مکر او در تفریق ترسایان ٩‏ کفت ترساانه تاه عان: گنه ۰ ۲ کمک اشان راکه‌کشتن سودنست ۳۱ اند فس ش پس بگو تذییر ‏ چیست ۲ نی هویدا دین و نی پنبانئی تابیس اندیشیدن وزی با نصاری و مر او ن سربسر شوریده؟ 1 واندر ایشا افکنم صد دمد مه ادا ای راز دان ه ی دام آنچه دین او ست ظاهر آن کنم از دل من تادل نو روزن‌است او جپودانه کردی باره ام رافم * یف يك ركث 6 سد ازان درز دار اور مرا سم ار . ۳ ۵ ۳ انم از حود بر ان ناشپردور ۱ # در مبانشان فتنه وشور افگنم ۷ . چول شمارنده امین 793 ۳۸ ۳۹ 8 تا بدست خویش خون‌خویشتن شاه واقف کت از ایمان من شا ی مود ای اش از نوت ۱ من از آن روزن بدیدم حال تو ۲۳ پر عسی جان سبارم سر دهم ۴۳ حف مي‌آید مرا کان دین باك دذتر اول ایک گفتم هم ضرورت مدهد دخود و حبران ومست و والهاند وینبکی‌راروی او خودروی اوست نج انواب سعادات این بود تا ریبد مر غ را آن 2 ابخواند بر سلیمی زان فسو بو مسلم را لب و باده را ختعش ود کند و عذاب داستان بادشاه حهودان که نصرانبان را میکشت از بهر تهعدب مات خود و حعابت آن اسداد و شاگرد جان موسی او وموسی جان او روبرون ار از وان آن‌ششه را یش تو آرم بکن شرح تام کفت اضا ران تعکر مشک چون شکستآن‌شیشه رادیگر نبود صد حجاب ازدل سوی دىده‌شد کت حول کار مان ری بان دب خودرا ازملك ان کر دن ندارد وی مشك و عودنست ار ان مکروآن تزور چست 5 بو | هد تکفا عت کر م۱ ۳ در اندازم ۳ اشان صد فتور 5 هنان خبره و ند اندر ننم دام دیگر گون پم در ور و ی ۱ کرد فصد جال من مشش ل واز تعصب منهم اس 5 سس شه او من حال ددم کی نبوشم فان تو در میان جاهلان 3 دد هلت ) ۱ ) نی شراب حن که بتوسد ی و ثرکز نوا و جمم حواس بنطه واحه احدت فراموشی از تا ای تفش ساره ۲ ۹ ند 4 شحه در هن از‌ر شرابی همن فر اموشی‌است فرق دارد اشراب های مادی | اگرچه هر دو ازجپت ابجاد فراموشی مطاوب هر اموشی که شوه اختسار ابجاد شده و نقطه توحید رن متوجه مشود چرن رجوع باصل خلقت که باطن دات واحده خود اسان است که فراموشی از بر خود نموده و تازه آشنا یکانگی و شپائی خود شده طبیعی و فد جالن روج و جسم مخصو صا هد از پوش آمدن و بر کشت 0 نظام عتلي و اجتماعی و شراب و مسکرات مادی هاگ ظیر مستقم و ظر طم. که یکی از آنها صعود ابخره از معده بیفز بشل صعود ابر برای جلو گیری انوار خورشید جلوگیری از انوار احماسات روح کرده مانم سس جااود از تاش طبمی حور ضد رو شده سر ی غیرمستقیم و سر طیعی ایجاد فر اموشی قپر | وموفتا تما بد وصاحش ساعتی من < ار مستادم خوش خال اکر در , با باطن دات خود بتمرکز قوا آشنا خورد ( ۲ در عدالت 2 4 مود ی در این س؟ مضی از 7 را انچنان‌تر ی اون ساوسو ول ات سا وی ار بیدا نکرده الته وفتی که بهوش اید شماری و سایر خسارات و مشرات سکرش برخواهد باب مسلیه است کف ای ان ی کر بو حال خود تمدیل و محکوم خواهد نمود (۳ ) فاضی باید ان ترازو نیت بهر دوکفه خود که عارش و معروض نرد شاهنک قاضی هستند مساوی و دادل من : اه و »قصود 1 در اين دو پیت ازی فرضی آنتکه مبزان تبز حق و باطل در هر کاری همین بی فرضی و مساوی بودن دو کنه است ماود 4 ترازو دارد که دون علم با ساوی هر سك و ۳۹ را مستیچد نه عم که ملاك عوام از خلما است چه اگ علم ملاك نیز باشد خود مق ۳ ژّ معر و ص دمر أفعه حود عالم ر ۳۹ پر مق محتاج برفتن نزد جاهل تر رن از فاضی و خا کم هستند ولکن چون تارش و معروش نست یکدرگر غرض پدا رده اند حن بوشده و از خود در خصوص این مرافعه ه فاضی باشد شده اند بسن او و میا چا اب ۳" 4 به ملم 2 مگ مج 2 ۲ دام ۳ دی موم مم ,۱ ۲۴ وچ چ چ چ چ و وچ و و و چ مه بو و مه وه له مش 2 ۳ 3 چچجچ یوب جو وه مه هه طلام ت ‌ له له 2

— পৃষ্ঠা ৯ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।