مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ٤٤٨
📝 نص 📖 PDF

دذر اول صفحه‌جهار م م ‏ ص کچ وچ ۲( 3 ات زست‌وش‌باشد خال‌اندرجهان (۱) توجهانی بر خالی ین روان ۱ بر خالی صلحشان و جنگشان وازخبالی فخرشان ونتگشان (۲) آن خبالاتی که دام او للاست )۳( عکس مه رو بان ستان خداست ۲ آتتبالی را که شه درخواب دید در رح مپمان همی آمد ند ند #نور حق ظاهر بوداندر ولی . بك بین باشی اکر اهل دلی ۳ #آنولی حق چو پیدا شد زدور . از سر و پایش هبی میتافت نور شه بجای حاجبان واپیش رفت ‏ بیش آنمپمان غب خویش رفت ‏ 4 ضیف غیبی را چو انتقبال کرد چون‌شکر گوئی که‌پبوست آوبورد هر دو سحری تا آموخته هر دو جان بی دوختن بردوخته ۵ آن بکی‌چون تشنهو اندیگرچواب آن یکی مخبور وآن دیگرشراب گفت معشوقم نو بودستی ه آن ليك کار از کار و ۱ ای مرا تو مصطفی من چون عمر از برای خدمتت ندم ۳3 مر‌حبا با مجتی با مرتضی چو نگذشت - آن‌مجلس وخوان‌کرم آرنگ رو و نش و قاروره بدید بی‌خبر بودند از حال درون رنحش از صفرا و از سودا نود زان گدا روبان نا دیده ز از : در<و اسنن تو فیق رعابت ادب و و حامي بی ان در رحمت بر اسان شد فر از ملاقات دادشاه با ان طییب ایهی که ادبی رک او خوان( )از اسمان شدمنقطم از خدا جوئیم توفق ادب ی ادب محروم‌ماند ازلطف رب ۸ ی ادب تنپا ه خودرا داشت ید که آش در هه آفان زد فاکلغ. از : اسمایت گنه فتررضتت بی شری و بع وبی گفت وشنید ٩‏ در مان قوم موسی چند کس ‏ بی ادب گفتند کو سیر و عدس منقطام شد خوان و نان ازاسان . ماند رنج زر و یل و داسان ۱۰ باز عیسی چون شفاعت کرد حق . خوان فرستاد و نغتیمت بر طبق 8 مائده از آسمان شد عائده . چونکه گفت انزل علنا مائده ۱۱ باز کستاخان ادب بگذاشتند چون کدابان زلها برداشتند ۳ لا به اشان را ک این دایست وم نگردد از زسن ۱۲ دکانی کردن و حرص آوری کفر باشد نرد خوان مهتری ۳ منتفم مد از ان زان خوان ابر برناید پی منم زکات وز زنا افتد وبا اندر جپات ۱6 هرچه پرتو آید از ظلبات و غم آن زبی.باکی و کنتاخست هم هرکه بی ا تن رآ توش رهزن مردان شد و امد اوست ۱۵ از ادب تفر ان فلك واز ادب معصوم و باك آمد ملك دد دیا توت آفتاب (۵) شد عزازلی ز جرأت رد باب ۱۱ #ه رکه کستاخی کند اندرطرق گردد اندر وادی حرت غرسشق #حال شاه ومپمان برگو تمام ۱۷ زانکه پابانی ندارد این کلام در خوایش بشارت بملاقات او داده بودند ان تغب جاء التضا ضان‌الفضا(٩‏ 1( ۳ ات مولی الوم مس لا شتهی دست او بگرفت و برد اندر حرم هم علامانش هم اسبیش شنید 4ب شتر ون بوی هر هیزم پدید آبد ز دود ۲ ۵ ۳۱ ۳۷ ۳۸ (۱) (اندرروانخل) عبی چون خالات و اسعه آنکه عبر محسوس تجو اس ظاهر وبتیم محسوسات به انیا نظر قصه رنحور و رجوری بخواند کفت هر دارو که اشان کرده‌اند دید رنج و کلف شد بر وی نهفت دب از زارش 3 راز :دلسنخ 28چویش میپمان خوش رفت ‏ شاه بود او يك بس درویش رفت ۱٩‏ دست بکشاد و کنارانش گرفت . همچو عشق اندر دل وجانشگرفت. دست و بشانش بوسدرن ن گرفت از مقام و راه برسدن گرفت ۰ برس برسان مکشدش تا هدر گفت گنجی بافتم ۳۰ #صبر تلخ آمد ولکن عاقبت . موه شیرین دهد پر منفعت ۲۱ گفت ای نور حق ودفع حرج ‏ معنی الصبر مفتاح الفرج ای ات ها وال .۱2۸۰ ل ازئو حل شود بی‌فل‌وقال ۲ ترجمان هرچه ما را در دلاست . دستگیر ه رکه پاش درگ است قد ردی کلا ش لم نته مد ازان درپیش رنجورش‌نشاند آن عبارت نست ویران کرده‌اند لك پنان کرد وبا سلطان نگفت تن خوش است و او گرفتار دلست عاشتی یداست از زاری دل نست بماری چو بماری دل ۲٩‏ علت عاشق ز علتبا جداست ‏ عشقاصطرلاب‌اسرارخداست(۷) عاشتیگوزین‌سروگرزان‌سراست(۸) عافبت مارا بدان شه رهبراست ۳۰ هرچه گویم عثق را شرح ویان چون بشق آیم خجل کردم ازآن کرچه تفسبر زبان روشتگر است ‏ ليك عشق یزبان روشنتر است ۳۱ چون قلم اندر نوشتن میشتافت . چون بعشق آمد قلم برخود شکافت #جون‌سغن‌دروصف اینحالترسید.. هم قلم بشکست وهم کاغذ درید ۳۲ عقل درشرحش چوخر درئل شرح عشق وعاشتی هم عشق گنت آفتاب امد دلیل آفتاب کات اید از وی رومتاب(٩)‏ ۳۳ ازوی ارساه نشا: 1 ۱) . شس هر دم نور جانی میدهد داشتن و غر منظم و دون سرچشمه و ام و ره و وا یر ۳ درمنز آنا فانا آمدن‌است بست وس ععنی مانند نست درنظر عوام نماد درحالتکه تمام صنایم شره واخلاق اجتماعی وحبات توت نقشه‌ر زی قوخیال است (همچنین : توجهانی برخبالیبین روان) بعنی خیلعال یر علم ال استکه‌موجب نثهریزی عم است.(۲)نامشان و نگذانعغ.ل (۳) یعنی چون خالات انیا و اولاء بواسطهٌ تمرکز قوا و توحید نفس راه بیوستان احدیت بافتند ازعوالم اسباء وصفات البیه عکسای مه ۳ حقاق وجوده در خالات آنان شسعی عکس بحای خبال ماندازد که از این دام جاده عکوس دام صاحب عکسما میافتند با همین دام و مکر صبد دلپای طالسن را منماند لذادرهمن دنت_فرموده ( دامباشان مرغ گردونیگرفت‌ال) (و خر الما کرین) (4 )من‌وسلویخل (۰) ۱ اکرچه‌کوف شه‌س و خسوف مر از معصیت خلق بمقیده مولوی نست چه این عقبده عوامانه است ولاکن تعتیق مطلب را بدو معنی مبتوان نمود که عتیده مولوی را در این یت عارفانه و عالمانه جلوه دهد اول از بی ادبی نظام و انعراف حرکت دوره اجزای منظومه شمسبه از سبر منظم خود است که موجب فصول‌اربعه شده کنا اينکه در نجوم محقق است . دوم میکن است متصود مولوی مطابق این کسوف نجومی که از بی ادبی و انعراف نظام حاصل مشود 8 اشد که از بی ادبی" معاصی و انحراف مزاج حاصل خواهد شد . )۱ عنی بفیر از معشوق چیزی ندارد فضای عالم براو نگ خواهد شد .‏ (۷) نی عذق مرش مفزی با مزاجی و سودائی ننست که اطبا گفتند بلکه و اکنون سیش فهمیده نشده باید جنون الپی با جنون نما گفت چه در جنون عشق همه حنائق کثف مگردد بخغلاف جنون مفزی کر ۱ (۸) عنی چون برتو عشق سل جاذه‌عمومی مجاز وحفقت‌را گرفته اک درمحاز استقامت سلکه جمع کر جتتت خواهد 2 محنون در آخر کار طلی اعتنائی نمبنمود . )٩(‏ بعنی باید در همه جا دلبل ازستخ مدلول بسا ل میت هرحس از اس ظاهره و باحئه تامجسوس خود باشد والا هرغری اند باندازه یرت طمم‌دلالت را از او بر ید (۰) ( 0 ازسایه دراینجا ک دزیت عد هم فرموده چون سمر (افسانه) خواب آورنده‌است ادله فلسفی ازترکیات تم امکانه برآفتاب. حقبقت‌استکه عالم‌را از خود پرکرده ویچشم اهلش جلوه گر وشق‌القمر افکاراست. ی ب بٍ ی ج کز ‏ ز ز از زپ 4 چم زو و هو + وب وب وه وود یه ۰ و

— صفحة ٤ — هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.