مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ৪৪৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

» ب جچ ج دج اجب وچ و و وچ و وچ چا و و و 4 ۲ 4 + + و + + + و + + + + 4 + + ۶ ۶ + برد از لب زب بخ 4 + ۸ ۵ ۸ + ٍد + ۸‏ چ + دب د رگد زج و دود ۳ اول جزوها را روبها سوی کل است رنگای يك از خم صفاست آنچه از دربا دربا می رود للان را ءعشق اروی کلست رک زشتان از ساه آب حفقاست ۲ گاو را رنگ ازبرون ومرد را ۱ ۳ و + از سر که سلهای تبز رو صفحه ۵ عحد دم از درون جورنگ‌سر خ وزردرا لعنه‌اننه وی ان رنگ ر وزان ما جان عمش امیز رو آتش افروخنی بادشاه وبت را در پهلوی آتش نهادن که هر که این بت سجود کند از ]نش بر هد آن جبود سگ ین چه رای‌کرد ‏ هلوی آنش بتی بر بای کرد کانکه این ترا سعودارد برست ور بارد در دل انش نشست چون سزای این ت نقس او نداد از ت نش تی دیگر نراد ۷ مادر نپا ت فینصت امک زانکه‌آن ت‌مار وان ت‌ازدهاست آهن وسنکست نفس وت شرار آن شرار از ت می‌گرد فرار ۱۸ بت وآهن زاب کی سا کن شود آدمی ‌ ان دوکی اس _ بود سنگ و آهن در درون دارند ار اسر بر ارشان نبود گذار ۱٩‏ زان بزون کته شود در درون سنکگ و آهن کی رود آهن قاصت نی اصل ار و دود فر ۶ هردو کفر ترس و جهود ۲۰ ت ساه 1 در کوزه ند فس فر ات سه را چشمه دان آن بت منحوت چون سبل ساه ‏ نقس ت کر چشبٌ بر شاهراه ۲۱ 9بت درون کوزه چون آب‌گذر ‏ نفس شومت چشهٌ آن ای مصر صبكد سورا 2 نک باره 0 بت شکستن‌سپل‌باشد نك‌سهل(۳) هرنفس مکری ودرهر مکر ازان و آب چشه مزهاندی درنگ ۲۳ سپل‌ددن _نفس را جهلست جهل غرفه صد فرعون با فرعونان ۳۳ ۳ اب خُم ۳ ی شود صورت نفس ار بجوئی ای بسر در خدای موسی وموسی ۳ ات جسمه تازه و دافی نود هه دوزح وان با هفت در اب ایباث را ز فرعونی م‌بز دست رااندر احد و احمد زن ۲6 ای ررادر واره از وجپل تن آوردن دادشاه حهود زنیرا باطفل‌وانداختی او طفل‌را در آ تش وبسخی آمدن طفل درمیانآ تش يك زنی با طفل آورد آن جهود ‏ بش آن بت وآنش اندر شعله‌بود ۲۷ گفت‌ای‌زن یش این‌ت‌سجده‌کن ‏ ورنه در آنش بسوزی بی‌سخن وس سس را مس تس ات مت سس ۳ (۱) اشاره بان حدث است‌کمکه سنت حسنه گذاشت اجر هبهٌ عاملن برای اویدون تعان ازءاملین خراهد بود و هبچنین کی که سنت سثه گذاشت‌گناهان مب عاملین بدون نقصان از آنپابرای اوخواهدیود . تا روز قیامت - توضیع آنکه چنانچه اعضاء وجوارح هراولادی بطور ورات از بدر و مادر باو رسده قمی که یام سلولپای صحت و مرضهای جسمانی و روحانی از آرا و اجداد بارث تا و انتفال بافته در با زود بعضی از آنها تا هفت الی ده نسل ممکن است بعداً ظاهر شود حتی خبالات قوبه متبرکزه بد و خوب پدر و مادر مخصوصاٌ در وفت انمقاد نطفه کاملا اثر در اولاد منماید پس کیتر ممکن‌است 4 بیقتضای محبط وبا برخوردن باضداد بابزحمت کسی‌موفق رمعالجات ام‌اض مورونی مخصوصاً اخلافی وروحانی شود . چه معبط و اءتداد زمان برحسب قانون نشو و ارتفا آچنان را انچنان تر کرده وهر بد وخوییرا تکمل منماید ه آنکه تقییر مدهد هیچنین آبا و اجداد روحانی ک اذا فسد المالم فسد العالم فاذا صلح صلح ام از راه انعکاس محبط و توجه الکترست اثرفناد واصلاحش ساملی زمانی بعد زمان‌مر سد . (۱) بدانکه اولا باید دانست که نفس اماره کدام يك از فوای داخلی ما است که انیا و اولاء او را شطان باطنی و دزد خانگی شسمی معرفی نمودند که با شناخته و تریست شود اگر فابل تریت باشد و الا دستگیر و کشته شود و صاحش البته در دنا و اخرت راحت ابدی خواهد شد بدون مقدمات سپل و ساده اورا برای شما معرفی بقوهٌ خبال و واهمه و تفرقه حواس وافکار درهم و برهم و صور ذهنه غیر منظمه مینمايم چه هر انسانی بر تعام اعضا و جوارح خود در اعمال و آثار اختباری آنها اکر مساط شود ممکن است که چش‌ش مثلا باختبار باز و سته شود و پاش باختبار دویده و آهسته و ساکن شود و زبانش باختار هرچه مبخواهد بکوید و گوشش اختار بشنود و دستش باختبار جلب و دفم نمابدوهکذا سایر اعضای اختتاری ولکن ممکن نست که احدی بدون رباضت تمرکز قوا و جمم حوای بتواند بر افکار غبر منظم خود باختتار مىاط شده و خالات درهم و برهم خودرا ( 6 در هر کاری که فوت بدا کرد صاحیش را باین‌سو وه آن سو هن و همشه بدحال وغم:اك وامراد و نا کام دارد ) از تفرفه و حولان یلک جمم ۳ سنقطه توحد شس کشانده و سس شوه عفل ( بعنی خودداری ) آنها زا منت ومنظم تحت اختار خود ببرون باورد بدانکه این آخرین همت صاحبان همت در رباضت و مقصود مولوی در نمام مثنوی است که هرکس این اس مشکل‌سهل نمار | بعزم و اراده و صر ورد باری با باورد کوب قلعه خسر فس‌را کنده بلکه فتح تمام مشکلات‌را نموده و نکمم دیگر آنکه جهت سغتی‌آین کار برای انستکه هر تریت کننده با تریت شده با هر قانل و مقتولی باید دوتا باشد ولکن در اینجا چون هردو یکست که جان انسان وا قوه خبال باشد ترییت ویا کشتن خبال بخود خبال ازمشکلترین مشکلات شناخته شده‌است درشرح منصل حن‌الیقین جهت علبای خبا‌را پکله خودداری مجزای ازخود خبال برای تریتش نموده (به دیباچه شرح حال مولوی مراجعه‌نماید) تاجهت علای خبال‌را بشناسد .) ۱ هچ ۷ 4 ۲ ۲ ۲ ۷ ۷ ۲ ۷ ۶ * # ب ‏ ج ‏ مر بش مخ مب وچ و و و سنت بد کز شه اوّل بزاد _ این شه دیگر قدم بروی نهاد .۱ هرکه او نهاد ناخوش سدْتی( )۱‏ سوی او نفرین رود هر ساعتی ِ #8زانکه هرچه‌ایی‌کند زانگون‌ستم ‏ ز اوّلن جوید خدا بی‌یش‌وکم. ۲ نبکوان رفتند و سنتها بباند و از مان ظلم و لعنتها بباند تا قات هر که جنس آن بدان . در وجود اید بود روش بدان ‏ ۳ رگ‌رگت این آب شبرینوآب‌شور در خلایق مبرود تا نفخ صور نکوان‌راهست میراث از خوشاب آچه میراست اورثثا الکتاب 4 شد تار طالبان مار ری یا از کرهش سر شلها با گوهران گردان: بود ‏ شعله آن جاّب رود هم کان و ۵ و و و خانه می دود زانکه خور برجی برجی می‌رود هر کهر| ! اختری پوستگی است" ‏ صرورا بااختر خودهم نکیاست 1 طالش گر زهره باشد در طرب_. میل کل دارد و عشق و طلب نی بیان او و جنگ‌و هنال وخصومت جویداو ۷ اختراند از ورای اختران کاحتراق و نعس نود اندران سایران قزر اما دیور غر این هفت اسمان مشتپر ۸ راسعان در تاب انوار خدا ‏ نی هم یوسته نی از هم جدا هرک باشد طالع او زان نجوم ‏ نفس او کفار سوزد در رجوم ٩‏ خثم مربخی نباشد خشم او منقلب رو غالب مغلوب خو نور الب ان از کنو در مان اصعن نور حق ۰ حق فشاند ال نور را بر جانا مقلان برداشته دامان ها و آن تار نور هرکس بافته روی از فر خدا بر تافته ۱۱ هر ک را دامان عثقی نایده زان تار نور بی بهره شده اج و و ب و ه وه س س ه وه ت ِ ِ ب ت‌ ه 5 وه ت وه ه ت س ٍِ ه س ۶ ه

— পৃষ্ঠা ১৮ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।