مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ৪৪৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

ودک مد کب دز ف تا کت و و و بّ چ وب پووو ی و کل دك وا 6ج در اول مد ازان چل روز دیگر دریست خلق چندان جمم شد برگور او خاك او کردند برسرهای خوش جمله از درد فراغش در فان تا بجای او شناسیش اما چونکه‌شد خورشید وماراکرد داغ چونکه‌گل بگذشت وگلشن شدخراب ی غلط گفتم که ناب با چون‌صورت نگری‌چشمت دو است منوب ۱ بش از این‌کردیم این ضد را مال کشنی وذر سس در خلوت از مر بدان خی نز از و حود خودر ست موکنان جامه دران در شور او درد او دیدند درمان‌های خوش هم شهان و هم کهان وهم مبان ان ها ار ان کف ناه چاره نود بر مقامش ازچراغ بوی‌گلرا از ه جوئیم از ثلاب دو ینداری‌فسح آید نه خوب تونورش درنگرکان یکتواست نور هردو چشم نتوان فرق کرد ۳ چونکه خلق ار او ۲ ان سرد ۶4 کان عدد راهم خدا داند شرد ان خلایق بر سر گورش مهی 1 مد ماهی خلنی گنتند ای مپان ۷ سر همه پر اختبار او نهیم ۸ چونکه شد از یش‌دیده روی بار ٩‏ چرن خدا اندر ناد در عان ۱۰ نی دو باشد تا توئی‌صورت برست 8لاجرم چون بر بکی‌افند صر ۱۳ چونکه در نورش نظر انداخت مرد در بان آنکه حمله یغمبران حشد که لا نفرق این احد من ده چراغ ار عاض. ارم درمکان چ اطلب‌المعنی من الفرفان وفل در معانی فسمت و اعداد نست صورت سرکشسگدازان کن زرنج او نماد هم بدلپا خوش را ركث ۳1 بودیم هیچون آفتاب هریکی باشد صورت فبر آن لا نفرقن س آحاد الرسصل درمعانی نجزه و افراد نیست تاه بنی زیر آن‌وحدت چوگنج او بدوزد خرقه درویش را ۲ ه بودیم رصافی همچواب ۹۹3 0 از منعشق 4 فرق نتوان کرد نور هر یکی و ۱ گر تو صد سب وصدای شه‌ری ۲ اناد بار با اران خوش است ۷ ور و نگدازی عنانپای او ۱۸ ۷ بودیم و ينك کوهر همه ٩‏ چون صورت آمد آن نورسره ۰ ۳ تا رود فرق ازمان این فرق صنحه شانز دهم | ۳ ر سر گورش فامتگاه شد ازعرب وز ترك واز رومی وکرد کرده خونرا از دوچشم خود رهی از امبران کست برجایش نشان دست بر دامان و دست اودهيم یی باید ازو مان بادگار نیپ حقند اين یغبران (۱) یش‌او يك‌گلت کر صورت‌برست آن یکی باشد دو ناید در نظر سر 9 رسله چون بنورش روی آری بی‌شکی صد_نماند یک شود چون بفشری بای معنی‌گر صورت سر کذن ات خود گدازد ای دلم مولای او بی سر وبی با بدیم آن‌سر همه شد عدد چون ساپپای که در بان آنکه انیاء علیهم‌السلام را گفتند کلموا الناس علی فدر عقولهم زیرا که آنچ ندانند انکار کنند و ایشان را زبان دارد قال علیه السلام امرذا آن تهزل‌الناس منازلعم ا! آمدیم اندر تمامی داستان بك امیری‌زان امبران بیش رفت ابنك این طومار بر از بغل او نیز طوماری نمود هریکی را نبغ وطوماری بدست صد هزاران مرد ترسا کشته شد تغمپای فتنه ها کو کشته بو هان منست ی آخره لك ترسم ۳ لعر د خاطر ی ۳۳ تکته ها چرن نیم پولاداست سز گر نداری نو سر ویس گنز منازعت کردن امر | وز وفا داری جمم راستان بش آن فوم وفا اندش رفت کاین نبایت سداز او آنا من است 5 بر آمد هردو را خشم و جحود در هم افتادند چون بلان مست تا ز سر های رده شته شد آفت سرهای یشان کشته و3 ان البای بی اپرمبا کز بربدل بیغ را نبود حبا ۲6 زین سیب من تیم کردم درغلاف با بکدیگر در ولی عهدی ۱ کز پس این پشوا برخاستند ۷ گت ابنك نایب آن مرد من ۳۸ 71 امبر ددگر امد از ی ۹ ان امران دگر بك بك فطار ۰ 8 هر امبری‌داشت خل سکران ۱ خونارو|نشدهمچوسل ازچب‌وراست " جوزها بتکست‌وآن کان مفزداشت نا که گزخوانی نخواند برخلاف بر مقتامش نابی مخواستند ایب عیبی منم آندر ‏ زمن دعوی او در خلافت ید همین بر کشیده تبغ های آبدار تفا تراد کشدق: آن رمان و اندر هوا زین گر دخاست بعد کشتن روج باك و )۱( 2 1 خدای‌فااب ظاه 1 ,دز 7" تکالف روحه وش تنج ادا نمخورد دی اد بغیری ازجنس‌عردم فرستدکه ]. 4 دوروی‌دن خالق ومردم باشد همچنن بغس‌مرده هم‌یئل خدای غا؛ مت باز درد کست تکالف بومه خلق نمخوردهتضای ( کل‌بوم هوفی‌شآن ) پس اند خلیفه‌حقی در هر زمانی سقتضای آن‌زمان داذته‌باشد تااحکام آن 9 حفظ ومطاین‌حال هرکی تفسیر وموافق آن زمان نماد وهمچنین خلفه بعد از خلنه برع ۷ زمان غاب ۰ سل خدای غاب چون از درد تمز احکام خلق نورد و مك مسئله وی ظاهری در مقام احتاج خلق نه در مقام و اقءت جیح بر امام ۳ غاب بل خدای غاب ویغبر مرده وامام مرده دارد بس‌باند عالمحنقی درهرزمانی سقتضای آن‌زمان ناب‌حق باشد تارف احتاجات زوعا مروت نما بد خواه مردم از اوشنوند و ناتش را شناسند با واسطه‌غده هوا وهوس منصرف‌شده بایکلی‌منکر شوند با ناحقی رابدای حق شنأسند ولکن چون امتبازات این چپار اب و منوب سته بامتباز عفل و وجدان باك هر کس است که آنان را که مت از کوکرد احمر هتند (و تلل من عبادی الشکور ) درهر عصری پهر لاسی که هستند بشناسند پس حجت بالله الهه وناب حققی خداوند وناب یفسران در هرعصر ودرهر ۳3 همانا عقل انصاف و اوجدان ور مخلوط باهوا و هوس اوست چهاهمت هریغمیر و ثابی وامامی وحقی در امتاز بامتاز این نات حق و بغییر داخلی وجدانی است که اگر این اصلاح شد هبه اصلاح وامتباز داده می‌شود والاهمه فاسد ودرهم وبرهم وصاحش ماداءاله و شات وشبه‌اغرق دردریای جپل مرک خواهد شد ۰.۰ (۲) چه هرنابیبئل‌نابت اسماء الواساه هرچزی یت عبن مسمی و منسوب‌عنه و ازجهت نظر استقلالی غر مسبی است کمااننکه در حک ت ومنطق تات‌شده است که ادفرق داد س اننکه مکوئی مسلاتلی ( ع )شام است 9 مرک از حروف له ۶ -ل ی و باز باید فرق داد ین اینکه بگوثی - ضرب زید- وگوئی ضرب فعل ماضی است وبا اینکه بگوشد زید متس بقبام است و بگوشید انتساب محتاج بطرفین است که در قسمت‌اول نظر حکایتی ودر دوم نظر استقلالی دارید هبچنن ناب بعنوان نیابت حکم منسویعنه را دارد ویعنوان استقلالی حکم خودش‌را خواهد داشت در حالتبکه بعضی‌از محققین ثفته‌اندک اسم غر مسمی‌است درحالت حات برای دو ود هر حا کی ومحکی‌است: جواب فوق‌کافی از اين اشکال هم ما دریایان وسیمث ی ی ی یت دی ی ایا شیر شش دای خی ۱ ۰۰ دوجوب وب بمب یوب بو بو و۲

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।