مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ৪৪৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

4 ۷ ۷ ۳ بو و و وجججبججووپبپوجپپووجوو ۲ ۶ ۲ ۷ ۶ ۷ # جد ب بر وچ و او + او و و وا چا + + و و جقید وب ۱ مود دوع حون یایب نی صوفحه سبز زین نمط زین نوع ده طومار و دو جامه صد و زان خم صفا گرچه در خشکی‌هز اران رن‌گهاست صد هزاران بحر و »أهی در وجود چند خورشد کرم افر وخته بر و ذاتش زده بر ماء وطین(۱) . ان امانت زان عنایت بافته است آن جوادی که جمادی را بداد 9 آن جمادی گشت ازفضلش لطف جان و دل‌را طافت این‌جوس‌نست کیبا ساز است چبود کم (۲) دش هست وی باید نست بود همچو شه ادا و غافل د وز بر با چنان فادر خدائی کز عدم کر جپان پیشت بزرگ و می‌بنیست ابیجهان محدودو آن‌خود بحداست صد هزاران طب._ جالینوس بود | چنین غالب خداوندی کمی فهم وخاطر تبز کردن نست راه کار کرد نا تو ریش او شوی این‌سرا و باغ نو زندان تست چرن دی از کار دشد روی زرد چر ح ردان ی آردن چون‌بود اغر اده زاده ای ا خلف گر جهان پر برف گرد سربسر خن آن تعخسل را 3 آن کمان انز را سازد شین از سس سازرش من سودائسم 9 #8چون وزیر ماگر بد اعنقاد در مربدان درفکند از شوق سوز لاه و زاری همی کردند و او از سر اثرام و از هر خدا گفت جانم از محبان دور نست کاين چه‌بدختی است‌مارا ای ثر یم بر نوشت آن دین عیسی را عدو ساده و پکرنگ گفتی چون ضا ماهمان را ا بوست جنگهاست سحده اردیش ان در بای جود نا که ار و جر جود آموخته تا شده دانه بدیرنده زمننی کافتاب عدل پر وی نافته‌است ابن هنرها وین امانت وین سداد کلثی من ظریف هو ظریف با که کویم درجهان بكگوش‌نیست معجزه بخش است چود سا چست هستی پش او کور و کود ور نودی او کود از تعزیت ۳ ۳ 1 ۱ ۱ ۰ ۱۲ ۱۳ ۱ ۶ او ز بك رنگی عیسی بو نداشت پست یکرنگی کرو خیزد ملال : ست ماهی چشست در با در متل چند باران عطا باران ‏ ده 8 چند خورشید کرم تابان بده خاك امین و هرچه دروی کاشتی آتا حن تاره و 8 آنحماد از لطف چون‌جان‌مشود هر جمادی را کند فضلش خیر هرکجا کوشی بد ازوی چشم گدت این نا گفتن ز من ترك نناست گر نبودی کور ازاو بگداختی بیان چیبارن وزیر در ۳1 خدعه و هدر پنجه میزد با قدیم ا گزیر صد چو عالم هست گرداند بدم بش قدرت ذُرةٌ مدان که نست ۳ ۱۷ ۱۸ پیش عسی و دمش افسوس بود چون نسرد کر نباشد او خسی شکته می نگیرد فضل شاه خاك چود تا حشش او شوی ملك ومال تو بلای جان نست مسیخ کرد او را حد ا| و زهر ه رد سوی ابو تا شدی در اد سفلسره پش آن‌مسخ اين غابت دون بود چند بنداری تو بستی را شرف ناب حور گذاردش از بات نظر عن ان زهر اب را کت مهرها انکیزد از اسیاب کن وز سب سوزش سوفسطادم(۳) ۲۰ ۳۱ ۳ ۳۳ ۳ ۳ ۵ ۳۱ ۳۷ ۳۸ ۳۹ ۳۰ ۳۱ ۳۳ برورد در اش 8 گزیر جله کان حی قدبر صد چو عالم در نظر بدا کند 8 انجهان خودحس جانهای شماست صد هزاران نز فرعون را صد هزاران دفتر اشعار بود بس‌دل چون کوه را انگیخت او ۳۹ سا گنج 1 کنان کنج کاو زر ونقره چبست تأمفتون شوی 8 آنجماعت‌را که ازد مسخ ارد عورنیرا زهره کردن و2 خویشتن‌را مسخ اردن زین سفول اس هت سوی اختر تاختی. چند کوئی تس بکیره عالمی وزراوووزر چون او صد هزار ی در خرایی کنجپا نهان کند ابراهیم را دبن ۳ دل کرد از فاد ۳ م4 ر ددگرآن وزر از حود سست ود در 3 چپل ننعاه روز از رباضت کفته در خلوت دونو مش‌از این مارا مدار ازخود جدا يك یرون آمدن دستور نست از دل و دین مانده ما بی نو سم ۳ ۵ خلق دوانه سد ند از شوقی او ۳۹ کفته اشان بی‌تو ما را نبست نور ۳۷ ۳۸ ۳۹ خا اج مت مت ماه سس سح مس صهت سس ما چو طفلانم و مارا داه تو آن امران در شفاعت آمدند تو بپانه میکنی و ما ز درد دلثر اول در بیان نک اخملاف در صورت و روش است نه در حقیفت وز مزاج خم عسی خو نداشت بل مثال ماهی و آب زلال تا دان ماند خدا عز وجل تا دان آن سر در افثان شده تاقات وه مر داش بی خانت جنس آن برداشتی خاك سر هارا نسازد | شکار زمهریر از فهر بنهان مشود غافلان را کرده فپر او ضرس ه رکدا سنگی بد از وی بشم گشت کاین دلبل‌هستی و هستی خطاست ۳ خورشید را شناختی لایزال و لم یزل فرد بصیر چونکه چشمت را شود سنا 9 هین‌دو ند آنسو که‌صحر ای‌شماست در شکست از موسئی با یک‌عصا بقن اف ات اش عاز ود مرغ زيرك با دو با آویخت او کان خال نشیشراشدریشکاو یی ور هو ایت تصویر شان را نس برد خااي تا زان وجودی _ رشك‌عقول ادم مسجود را ن#سناختی این‌جهان را پرکنم ازخود هی شش ۱ دانت: یا ار اش از خار را گل جسها را جان کند ن چه باشد 0 وز سب سوزیش هم حیران‌شدم مکر ِ وزبر و در خلون نش و شور افکندن در فوم وق زابداعت قزر یقت از فرای حال وفال و دوق او بی عصا کا ش چون بود احوال تور بل کل ما گتران وان م‌دان در ضراعت آمد ند می‌زنم از سوز دل دمپای سرد آن سایه تو (۱) متسود الگذرونهای ترکب شده از آتوم است که در دو بت قبل از این نمره تصریح یک‌کثان مرکب از چند خورشید از یت اول وچند خورسد دردر ات والکترونا در ست انی وده که هنه در او دات احدت‌است کدر ذرات الکتر ونیا اص‌وز ۳ لات‌مخصوصه مکشوف ده است 4 مر آنومی آتار يك‌دوره منظومه شسبه را دارد . (۲) بس است درکیبا کری و معجزه بخشی ح تعالی که اگر تمام فلاسفه عصر جدید وقدیم بلکه باتمام انسا و اولا وملانکه وجن بغواهند .ك بال مکسی را از پیش خود سازند عاجزاند بلکه‌بکدانه گندم دوم شده و با یکدانه بافلای دونیم سدو ۳ بخو اهند سمل ار لس لش وصل طیعی کرده سر نما نند نوت است که سو انند صور اتصاللات منظمه طیعی دانه‌گندم باباقلای در ست راما نند چه جای عها ل بس تام تام ذر ات و: ات حود معجزه وکما وسه .ای محعهو ص دست قدرت خداوند گانه است قنور صقر قرف له از اج ون 7 طسهی ت تصرفات کم کری و مره هی شموده و راد اه شوه مر کار استمداد از خود طبعت کرده . ( ۳ ) مقصود دید اج ج ج وج وچ 4 یز ی ۱ ۳ از سب سازی و سیب سوزی در این دو بت ه نفی اسباب که بودن اشاء ,دون اساب محال است طکه مقتصود آنستی؟ سالك الیانت ۳۹ وه حواسص بحا؛ ی مرسد که بل سوفسطائی > همه چیز را منکر أصت آنم فر از نوحد شس و رب همه چز را منگر مود . ۵ 4 + + ز ز ز ز زج 4 ۵ + و و + بو ویو یدوجو

— পৃষ্ঠা ১৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।