رس ۱۳ 0ج ف جر و مج ی اب بخ ۲ هچ بو هبو بو حکمپ ای هر ۳ بو ۶ در بای کفه رباضت سود نست 1 ل جز که سلیم نیام دریکی گفته که عحز حود مسن در یکی گفه کز این دو بر گذر 8 از هوای خوش در هر ملّی در یکی نت بکش کی مدار ترك دناهرکه کرد اززهدخویش برتو آسان کرد وخوش آنرابگیر واهفا :متا اسان قرابرت در یکی کفته مسر آن بود جر پثیمانی نباشد ربم او نو معتر از مر باز دان 8 چشم بر سر و ندارد اتلاف عافت دددن ناشد دست اف مرد باس وسخرة مردان مشو آننهمه آغازما + ر) 8 کی است هر یکی فولست صد همدگر تا ز زهر و ازشکر درنگذری ط ی که همهنست ار ایک تا و یی یی ی وی یاک بای علد 4 عوام دهند " رب الشبع) ّ ب جر + هوجو و وه و ووو وم فتده انگیخت از مکر و دما ۱ ساخت طوماری نام هر یکی تخلیط وزیر در احعام انحیل و مکر آن این خلاف آن ز بان تاسر (۱) اندر این ره مخلصی جز جودنست درغم وراحت همه مکراست وداء هر کردن نیست شرح عجزمااست کفر نعمت کردناست آنعجز هن چه کنجد در نظر کته هر دومی اسر دلنی تا عوض بینی یکیرا صد هزار بیش آ مد پیش او دنا و یش ۳ را در میفکن در زحیر بکورا ملتیچون جان شدست 7۳ حبات دل غذای ت بود هر چه حان بوذ جز خسارت بش ۳ بم او عاقبت بنگر جمال دورشو تا ابی از حق اثتلاف ورنه کی بودی ز دنا اختلاف رو سر خود گر و سرگردان مشو او ان ه رکه اودویند احولمردکیاست ۳ ون یکی بأشد گو زهروشکر 3 نو از گلزار وحدت وبری ما ام ی ۳[ دریکی راه رباصت را و جوع ۵ در یکی گفته که و اج خدمتست ۱ "ا که عجز خود سنم اندرآن ۱1۷ قدرت خودینکه ایند و ۱۸ دررکی کفته مکش این شیم را ٩ ازنظر جون بکنری ِ ٍ یال و کین که ۳۱ در ؛ موم داد حق ۳۲ در ,کی گنته که گذار آن خود ۳ کر مسر کردن حق ره دی 6 هرچه ذوقطبم باشدچونگذشت ۵ ال مسر مود ۲ در کی گفته > استادی طاب ۷ عافت ددند هر گون امتی ۸ در بکی گنه که اسناهم وی ٩ در بکی گفنه که این جله (#:توئی دریکی گفته که صديك چونبود ۱ِ۳ #8درمعانی اختلاف و در مور اندر عافت ۳۲ و حدت|ندر و حدت استاینمننوی (۱) دانکه مولوی در تمام اببات این فصل اخنلافات احکاء مذاهب و ادبان را با دلیل و برهان اجالی يان ننوده قسمی ؟ از جبتی ه,ه با هم مختلف و از جپت دیگر هر بكث بحای خود عقلا ولقلا نت نظر میاند سل اینکه خو استه اختلافات مداهب را متل احتلاف سخنهای مختلفه ت بامزجه مختلفه ونست اللات محتلفه بأث مر ض در ساعات و ایام و شپور وسالهایمختلنهيكمریش در عین آنکه همه صحیح است همه با 0 مختلف وضد ونقض استاننمادس یا اننکه اي یی توسعه اختلافات طبی علاوه آنکهدلیل خطانست که دلبل صحت وهوجب توسعه لق طبه است همچنین اختلافات مذاهب ار چه همه با 1 هرك بحای خود صحبح و رای اهلش مصلوب خر اشد بود 3 خداو ند در فران فرموده ( لو کان من م عدد یر مه لوجدو ا فه لاه کت 1 4 نو ارموده ( و بز فرموده (ولا تری فیپا عوجا ولا امتا) و نز فرموده ( و ما انا الا واحده ) و در اول اصول کافی حضرت صادق ( ۶ ) فرموده هرکس رای او عقل است برای او دین خواهد بود هنیدن هر کسی باید مطایق و باندازهُ عنل او( که از و محبط و مزاج و اخلاق و عادات اوست ) اش که بغمیر ف موده ما جماعت انساء احکام خودمان را از نزد خدا نمیاوریم و تکلم نسکنيم م ر اندازه و مطاق عقولمرد+ ور ان معلوم است ؟ 4 در تمام روسای اددان از عقلا انقدر هستند ک هربكث مذاهب خودرا عتلانی و برهانی نموده ,دست متلدی خود از که حکما گنته اند ( الطرق الیاه بعدد انفاس الغلائق ) وعلی ۶فرموبه ( او ثتیت | اه الانحا بانجیلپم )بعنی آکر رباست برای من دو مر به برمگشت هرآنه و دم ببن اه توراة وٌانعل و هر مذهبی ستتضای حقایت ِ همان مذهی خودشان سل تآنکهچون تما مذافب عالم محکوه ۶ وجدان وعترن و محرص خود هستند وحن سفتضای رب العالین (ه رب اللمن با و مقتضای احاصه [ اینما تولوافم وجهانثه ) چون همه جا حاضر و اظر است سح 1 مذهب و وجدان و عتون خود آنا که برون آورده و روح اسلام را بر گردن همه آنها مگذاشتم کما اینکه این مطاب ر حل تعالی در 1 هار | نو دد و او از ان اخنلافات اختلافات شا ننه رای اء راش تفساننه است ین هر معا ما تری فی خلقالرحمن من تفاوت ) و بی ااوساده ۳ س اها التور ه تورانهم وس و صائین و در حای دیگر بمنأاست ۳ ر و سر خو اهد شد ولکن ان مطلت مس ره فوق ۳ بانتجا بان ر ام مولوی از ان ار وا مداهب در خاظ ۱ ان فصل بش مس ۱ 9( و وب ویو وه دفتر اول صذحه دوازدهم بر ب+ وج جججبج بو بجبجپ یبیج بو پوپوپوجوجبوپوپو وب ۲ + كٍِ« 1 باییش خود را بشستن ازحدث . تا نماز فرش او نبود عبث ۱ ظاهرش میگفت درره چست شو واز اثر میگفت جانرا سستشو هر + 9 ۳ ظاهر نقره کر اسیید است و نو دست و جامه می سیه کردد ازو ۲ آتش ارچهسرخ رویست ازشرر تو ز فعل او سه کاری نگر س + کذ رق 5 چه ور 1 در نظر لك هست از خاصت دزد سر ۳ هرز | گاه وصاحت دوق ود گفت او در گردن او طوق ود ۷ زر مدت شش سال در هجرال شاه شد وزی اتباء عسی را یناه 4 دین ودلرا کل دوسرد خلق بش امر و حکم او ممرد خلن 4: ِ پیغام شاه بنهانی بسوی وذیر پر تروبر ۱ در سان شاه و او دغاه ها شاه را بان بدو و 2 آخر الامر از .ای آن مراد دهد چون خاك اشنا ساد سس او بنوشت ای قیلم وفت زود فارغ ۳1 دلم ۷ انتظارم دنده و 3 بر رهست رن شم آزاد کن گر وفت هست 2 13 انك اندر آن کاره شه کانکنم دردن عسی فتنه ها ۸ فوم عسی را ده اندر دار ۳ حا کانشان ده امر و دو امسر » هر فر شی مر امری ر نم ده کته مر خودر | از طمم ۹ ان ده و آن دو امس و فومشان ۵ نده آن وز ار ب شان 8 اعتماد حمله بن از او افتدای حمله ۳0 رفتار او ۰ بش او در وفتوساعت هر اسر جان دادی گر دو گفتی که ۳ م و ون وی ر قش هر طومار دیگر مسلکی او و رکن توبه کرده و شرط رجوع و فدرت حی را ت آن زمان فدرتخود نعمت اودان که هوست چ و و هچ بو هچ و چ موه و گشته باشی مشب شمم وصال بر تو شبریی کرد د ر اساد حن چ ای طبم ِِ ۳ ای همچوشوره رم و کشت ام او باشد مر عاقبت ۳ لا جرم اسر رن زاکه اسنارا شناسا هم توئی ۳ 2 در میال ما دی اشکه اندشد مکر مجنون بود روزوشب من خار و گلسنگ ور از سمث رو نا سمات ای معنوی ۱ 17 ۶ طم چ در سوره شر ۵ فر موده
— পৃষ্ঠা ১২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।