مثنوي معنوي - ت رمضاني للشاملة — MM 01
/ ৪৪৮
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

و وه و ام ی #_ ک بر + +44 جججوجووجو +وجججوجبجبجبوجوپبوووپو و زو صفحه بازدهم 8 باز دان‌کز چیست این روپوشها ۱ ختم حق ر چسم ق و سقوال کردن خلیفه از ثیلی و حواب دادن لبلي او را لفت یلی را خلیفه کان توشی ‏ کر تومجنون شد پرشان وغوی ۳ از دگر خوان نوافزون نستی گفت خامش جون تومجنون نی دید مجنون ار بودی‌تورا(۱) هر دو عالم بی خطر بودی تو را 8 باخودی‌تولك مجنوندخوداست در طرق عثق مداری بداست هر له یدار است او در خواب‌تر هست بدارش از خواش بتر ه هر که در خوابست بدارش‌به منت فلت عبن هشیاریش به چون بحق یدار نود جان ما . هست بیداری چو در بندان ما 7 جان‌همه‌روز از لکدکوب خبال (۲) واز زیان‌وسود وازخوف زوال نی صفا میباندش ه لطف وفر . نی سوی اسمان راه سفر ۷ خفته آن باشدک او ازهرخبال (۳) دارد امبد و کند بااو مقال 8 نی چنانکه از خال آد حال آتخالش گرد اورا صد ویال ۸ دیورا چون حخورنند او خواب پس زشپوت ریزذ او ادیو آن چونکه‌تخم نسل رادرشورهر یخت(4) او یخوی شآمدخبال ازویگر یخت ٩‏ ضف سریند از آن‌وئن پلد(ه) اه از آن قش بلید نا بدید مر غ بر الا بران و ساه اش میدود برخاك وبران مرغ وش ۱۳۰ صاد آن سای شود می دود چندانکه بی مایه شود ی‌خبر کان عکس آن مر غهواست ‏ بی‌خبر که اصل آن‌سابه کجاست ۱۱ بر اندازد سوی سایه او ترکشش خالی شود درجست وجو عمرش هی شد عمررفت از دو دن در شیاز ساه تفت ۱۲ سابه زدان چو باشد داه اش وا رهاند از خال و ساه اش سایه زدان ود نده خدا ۱۳ مرده این عا لم و زنده خدا در احریص مابعت ولی" مرشد دامن او گر زوتر بی گمان تارهی از آفت آخر زمان ۰۵ کیف مد الظل نقش اولاست کو دلبل نور خورشید خداست ندرین وادی مروبی این دلیل .. لااحب" الا لین گو چون خلیل ۱٩‏ روز سابه آفتابی را بیاب . دامن شه شس تبریزی بتاب ه‌ندانی جاب این سوروعرس از ضاء العق‌حام الدین‌یرس ۱۷ ور حسد گیرد ترا در ره گلو . در حند اپلیس را باشد غلو کو ز آدم ننگ دارد از حسد با سعادت جنگ دارد از حسد ۱۸ عقه زين صعبتر در راه نست ای خنك انکش حسدهمراه نیست این هیا ه. فد ام دان کر حسد آلوده ک دد خاندان ۱٩‏ 8 خان‌ومانهااز حسد گردد خراب باز شامی از حسد گرددغراب گر جند خانهُ حند باشدوليك ‏ آن جند را پاك‌کرد ال نيك ۲۰ 8 بافت پاکی از جناب کیربا جسم پر از کر وپرحقد و را طبرایتی بیان پاکی است گنج‌نوراست‌ارطلسیش خاکی‌است ۲۱ چون کنی بر پی‌حندمکر وحند . زان حسد دل را سیاهیپارسد ۱ خاك شو مردان حق را زیریا ۲۳ خاك برسرکن حسد را همچوما (3) در بان حسد کردن وذبر جهود مي قاس آن وزيرك از حند بودش ناد . تا باطل کوش و ینی باد داد ۳۸ بر امید آنکه از نش حسد . زهر او در جان مسکننان رسد هر کی کو از حسد پنی کند . خوشتن بی‌گوش و بي‌ینی کند ۲۵ ینی آن باشد که او پوئی برد بوی او را جانب کوئی برد هر که بوش نست بی‌ینی بود ‏ بوی آن بوست‌کان دینی بود ۲٩‏ چونکه بولی برد وشکر آن نکرد ‏ کفر نعمت آمد و ینیش خورد شذر ان مرشا اران را بنده باش .پیش ایشان فرده شو پاینده باش ۲۷۰ چون وزیر ازره‌زنی ماه مساز ‏ خلق را تو بر مباور از نماز فهم کردن حاذفان نصاری مکر وزیر را اصح دین کته آن کافر وزر آرده او از مکر در لوزننه سر ۲٩‏ هر که صاحب دوق بود ازگفت‌او لذتی میدید و تلخی جفت او نکته ها مگفت او امشته در جلاب قند زهری رخته ۰ 8هان‌مشو مفرورزان گفت تکو زانکه دارد صد بدی در زیر او او چوباشدزشتگفتش‌زشندان ‏ هرچه گوید مرده آنرا نست جان ۳۱ 8 لفت انسان پارهُ ز انسان بود بارءً از نان هن که نان بود لزان علی‌فرمود تقل ‏ جاهلان(۷) باون ایفلان ۳۲ 9برچنان سبزه هرآن‌کوبرنشست ‏ بر نجاست یشکی بنثسته است بر خود هستند و خواب ارادی آنها (سقتضای اللوم غالموت) سل مرگ اراده ارادی آنپااست که هرگاه بخواهند. سر ندباراده خود خودرا ممیرانند) میکن است درعالم زیاد و فعلا نزد تو باشند ولکن از باب انکه چون دنا غنلت خانه نفوس است با بواسطه عدم سنخیت ادراك یاخدر بودن حواس از شناختن ممکن‌است سالهای دراز آ نان را مکرر در مکرر دیده باز نشناسی ( ديدهٌ خواهم که باشد شه شناس الخ ) (0) بعنی ( بارجان تست ای‌مرد شکار 8 از خن و خاشاك او را باك دار ) مقصود آنستکه کما آنکه مقصود ومطلوب کل اشاء که حضرت باری تعالی‌است محجوب درعین ظهورست همچنین مطلویت جان هر کسی در عببن آنکه از هر چیزی نزدیکتر به آنها است بواسطُ حجب علائق ک در این بیت‌تعییر بمهر بر چثم و کوش شده بقسمی مطلویت جانها از صاحبان جان‌ها دور شده که بابد سالهای سال پرباضت مپر های حجب را ازچشم و کوش قلب برداشته وتمر کر فوا وتوجه نظر وبتوحد افکار هر مرتاضی خود را بحان خود ک نزدیك‌ترین اشیاء باوست برساند لذا احدی ازخدایا ازجان خود که مظهر خداست جدا نشده تابرداضت خودرا باویرساندس مقصود از جدائی غنلت و مقصوداز وصال توجه نظر و 9 فواست و الا مطلوب همثه با همه هست و نو از او یتفرقه حواس و غفلت دوری سا توص و مس تم مس ا توت رخا اند ۶ نظرهای مرموده عالمرا بشلء عینکهای تلفةالالوانبر خلاف واقم و تحتلف نشان خواهند داد (۲)یعنی همه بدبختیهای ۳ اسانی تفرفه حواس و حولان خمال است که مانند فاطر چموش‌صاحش‌را زیر دست 0 <ود خوردهینما,د(۳ ۳) مقصود تهرکز خبال وافکار است (۱) بعنی تجدمات در عالم خواب تحصوصا دروقت محتلم شدن تجسات خبال‌است که انسان با خبال محسم شده شود جماع می‌ناید (ه) آه مولوی در این بت برای انستکه هیچنانکه خال شمبده وار پلید و نایدید است همچنین پلیدی دنارا در نظرما شعبده وار پدید می نابد (1) ععنی از دست این شعیده خال وتفرفه حواس نستوان نجات بافت الابتمرکر و صاحبان تمرکز وترحید نفس ورب از مردان حق تابتعرکزقوای‌آنان فوای ماهم ازدست حولان خمال تیر 2 ۷) عنی هر عرفان و حکمت وفلسفهبافی تباید مطی؟ من‌شد که این آدم صاحب نو حند نفسو ملک جمم حواساست چه همه منقولات 2 ان تب حواس تظاهر مناد ولکن جون جانه نش از گفته خود بخبراست علی( : میرچهل و کههایش را سبزه مه فربود. ‏ ۹ و او و اه و وی وی وی وی ی ی ی و له تست 4 ۵ ۸ ۵ + ژ ب ج و وب زجب + + وش وچ

— পৃষ্ঠা ১১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।