۳۲ چجو در کتم علدم آسوده بودم نه از جانم اثر در ملک عقبن از آبای فلک جسته رهایی ندانسته" زمان را و زمین را نه دل را حال دل معلوم گشته اگر طرفان شدی» من نوح بودم نه صلحی در دلم باکس نه جنگی نکردی تیره دود دل دماغم نهاده روی دل در صف ارواح نه میدانم که آن دولت کجا شد اگر دردم مگر ذردی رهاند طر یقت نامه زکس نام جهان نشنوده بودم ه از جسمم رقم برلوح دنیی و از انبای جهان کرده جدایی نه کاری پا من آن را ونه اين را نه جان را سرٌ جان مفهوم گشته وگر مُردی تنی؛ من روح بودم نه بوبی حاصلم چون گل؛ نه رنگی نکشتی بادٍ خم روشن چراغم ی و با خاطر غم آشناشد 7 آب باده اشتر: مینشاند بیار ای سافی آن آب چو آتش کازو گردد زمانی وفت ما خوش به آب لاله رنگ عنبرین بوی چو روحم دولتِ ابجاد میبافت دلم گشته قوی از پشتي روح وطن در گلشنِ عقبی گزیده زمانی همنشین حور وغلمان ندیده روح پاک آلایش تن ایس روح من ارواح قدسی در اباي فلک دیده قاپی ز رشک آورده در دیده فلک اشک مرا آن دم سعادت همنفس بود ۳۳ ۲ تافت مرا گردٍ غم از خاطر فروشوی سپهرم خلت قیال می" بافت ز طوفان در امان چون كشتي لوح هواي گلض دنیا ندیده زمانی عندلیب باغ رضوان جمالی خوب جان آرایش تن گهی عرشم مکان و گاه کرسی بنات چرخ ر گفته طلافی که بر آتعرال هن بزده ملک "رشک کهجانبی جسم وطوطی بی ففس بود ۳ ! نلک
— পৃষ্ঠা ৪৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।