۳۸ نه صالح را ز فاسق باز دانند گروهی مردم بیدیل ه هستتل تو مهدی خوی باش و عیسی آثار فص 46 ر گر گاهی شود وقتت مشش طر بقت نامه نه مومن از منافق باز دانند مود ی اب هی ار نه گوسالهپرست موسیآزار بخواه از ساتی آن آب چو آتش الا ای می فروش عیسوی کیش بده پیمانهای زان خم به درویش زکاتم ده که انباي سییلم دلا پیوسته بر عزم سفر باش تویی آیینه, از کوران بپرهیز خداوند بصر داند که اعمی تو مجمر داری از گلخن برون رو زجا برخیز اگر بندی نداری خبر داری که آب پاک روشن چو بیرون میرود از حد. درنگش تو را آب ای پسر کردم تصور وگر دربا توانی شد ز پستی تو خورشیدی مشو مهمان خفاش وزین جمع ارشری وفتی پریشان به جان مشتای جام سلسییلم نه ایوبی؛ ز کرمان برحذر باش ز شیران زادی» از موران پرهیز نیابد حظی از نور تجلی چر دود مجمر از روزن برون شو مسافر شو چو بوندی نداری که سازد بافبانش برکه مسکن تغیّر میپذیرد بوی و رنگش روان شر گر نمیخواهی تغیّر ز تشویش تغیر باز رستی تو سلطانی مبر فرمان اوباش مي صافی طلب بر رغم ایشان ییا ای ساقی سیمین صراحی که از تقوی نیندیشد صباحی اگر جه درد نوشیدن وبال است دلم را ساعتی باری ده ای بخت دراین زندان چنانم دلگرفته است فراق دوستان تا چند ینم مقامی ناخرش و عیشی مکذر رلیکن دردمندان را حلال است که بیر ون آررد زین تنگنا رخت که از جان وجهانم دل گرفته است ره کام دشمنال تاکی نشیدم خیالی فاسد و نقشی مکرر
— পৃষ্ঠা ৩৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।