طریقتنامه تعالیلّه . زهی ظل الهی فلک طاق رواق کبریایش ملاذ و ملجای اهل جهان اوست ابام مذهب چابک سواری به در خامهاش کار صدف خام از ار یابد شکسته مرمیایی مباهی مَسند شاهی به ذاتش چراغ جاهش از روشندلان است سپاه او که شاهانند واشراف سوارانش چو در پوشند جوشن به صورت هر یکی چون کره فولاد چو پوشد جوشن و مغفر سپه را ز جعد مشک فام سنحجق شاه ز رنگین عکس بیرقهای گلگون ز مشکین پرچم رایات جمشید ز شرم باز چترش نسر طایر اگر اين هفت لوک کره پیکر کشد در زیر بولادینه اجمال براق او که در گرمی است چونبرق سمش ررز دفا رنگین چر لعل است درآن کف تیغ تیز آتشین تاب بشوید نقش خصم از لوح عالم سباط بزم شاهنشاه دوران از انفاس خوش هر لعل شیزین فرو رفته به زر بز مش جر خور شید ۳۳ که مبسوط است از مه تا به ماهی ستاره نقطه اوراق رایش به احسان دستگیر این و آن اوست نظام حلقه خنجر گزاری ز پذلاش بحر را در لرزه انا چراغ چشم دل زو روشنایی خرد حیران از اخلاق و صفاتش که او صاحب قبول مقبلان است چو شاهان صف زدهاز فاف تا قاف تو گوبی جوش زد دریای آهن اگر باشد مور کوه بر باد رسد زان لرزه بر ماهی و مه را بنفشه بر دمد از روضه ماه شقایق بشکند در باغ گردون رباحین ريخته در بزم خورشید به شب چود بوم در افلاک دایر که باشد بر سرینشان داغ اختر فروخفتند همچون خر در اوجال به یک ساعت رود از غرب تا شرق هلالش نعل و اختر میخ نعل است چو دو دربای عمان" فطره آب ود در فصد خون او دمادم گرفت از پستهها شکر فراوان معطر گشته شادرران مشکین نهاده تاج زر بر سر چر جمشید
— পৃষ্ঠা ৩৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।