۳۲ چوگل که روی بنمودی دراین گل گزیده پایه دروسش پرسی گرفته خانه در کری فقیری اگرموسی کلاماز حق شنیدهاست مراد از عالم و مقصود از آدم سزد گر سایه بر عالم نینداخت تو روحی؛ روح را سایه نباشد شفیعم چون توبی روز فیأمت محقق شد که هادی سبیلی بزرگان جهان صاحب یقینند و وت هو و وت ای ای و وی مت طر بقتنامه تور را در قاب فوسین است منزل زده تخت شرف بالای کرسی ولی بخشنده تاج و سریری تردیدی آنچه هرگزکس ندیدهاست توبی نزد خرد و الله اعلم وجودت,زانکه قدر خویش بشناخت کسی را الحق این پایه نباشد تشرد گر دارم امید سلامت که هر گم کرده راهی را دلیلی که باران نوه چار ارکان دیسنته دل ریش عماد و جان غمگین فدای آل طاها ناد و یاسین مرا دولت نوبدی میدهد خوش به من سکه القاب شاهی فربدون زمان» کیخسرو عصر ۱ آراي ملک شهریاری یگانه خسرو غازي منصور برافرازنده رایات شاهصی پناه ملک و سلطان سلاطین معین الخلق بالکرم العمیم محمد شهریار خسرو عهد بگانه خسرر گیتیستان اوست جناب او خلافت را پناه است که آرم چون زرت بیرون ز آتش کنم مشهورت از مه تا به ماهی که هم فتحش زیزدان استوهمنصر طراوت بخش ذرج تاجداری که دارد باه دارا ۴ فغفرر برافروزنده دین الهی کازو هم ملک رونق دید هم دین که منشور خلافت یافت در مهد جهان سر تابه سرجسم است وجان اوست فزون از بحر وکانش دستگاه است
— পৃষ্ঠা ৩৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।