پیشگفتار مصحح ۱۷ سال ۷۵۰ هق. پی افکند و پس از چهار سال در سال ۷۵۲ بنای آن را به بایان آورد و خوشبختانه این بنای زیبا هنوز با کمال دلآرائی برپاست. و تعمیر و تکمیل قلاع و حصار شهر کرمان را هم طی مدت چهار سالاز سال ۷۵۰ تا ۷۵۴ هق. به پابان آورد این تاریخها همه موید بر این است که طریقتنامه میبایست پس از این سالها سروده شده باشد. اگر تاریخ سروده شدن طریقتنامه را سال ۷۵۶هق. به شمار آوریم. پاید گفت هنگام سرودهشدن طریقتنامه با اشاراتی که در متن ان مثنوی هست میباید حدود ۴۵ سال داشته باشد. و در مکتب عرفان؛ در آن هنگام مردی بخثه و سرد و گرم روزگار چشیده و از سالکان ره نوردیده و ورزیده باشد. خراجه عماد در طریقتنامه از شکل و شمایل خودش تصویر و توصیفی روشن به دست میدهد. و مینماباند که در اثر پرهیز در شکمخوارگی چنانکه بارها به اين موضوع در آثارش اشاره دارد مردی ضعیفالجثه و نحیف و لاغراندام بوده اتف در این باره صر وده اتت: بیا ای دولت فسرخنده دیسدار خلاصم بخش از اين زندان دلگیر ز ضعفم کار تن جایی رسیده دمسیده روح در شسخص خیألی گر آویزد نسیمم در گریبان من آن گرم که برگیرد شمالم گرم زنجیر غم برگیری از پای تنم از جانٍ موری بینشانتر اگر بر دید؛ موری نهم پای و گر در پای عصفوری زنم چنگ تنم در زیر پیراهن خیالی است مگر می برفروزد همچو شمعم که پایم شد ز جای و دستم از کار که در عهد جوانی گشتهام پر که سیرون رفته از ادراک دسده خداوند جهان باری تعالی کشد حالی ز زندانم مه بستان بگرداند چر بریم گرد عالم نسیمم هر نفس برگیرد از جای بسجنبد تا قدم برگیرم از پای نگودد بر تنش راه نفس تنگ چو نور ارد شبی در جسم جمعم
— পৃষ্ঠা ১৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।