دیوان 1 محارم حرمت عشاق خوبان پیش ارین ممداشتند شرح بیقدری شد ای دلبر به دوران شما حالر من با دا ود ای گوی میدالر شم له گشت از ازل فراقوصالت به نام ما عشق رخ تو تا به ابد شد اسام ما رطل گران ز بادهٌ چشم تو ای صنم . انداخته است ساقی دوران بهجامما ۱ افگنده بود برسر من سایه.جونهما گرد یده است ازال سر زلفت مقام ما در حضرت نگار ز سوز دل حزین بادر صبا رسان.ز شفقت پیام ما باد صبا بیار نسیمی ز زلف دوست. وازبوی مشک ساز معطتر مشام ما نم چ وکوسحافظ غیب اللسانشنید مد آفرین نمود برین خوش کلام ما رحمی به خاطربت بی با ک هیچ مت ۱ گردیدهایمخا کرهش گر مدام ما یارب به لطف ساز وصالش مسرم جز وصل یار نیستد گر هیچ کام ما دور قلک ز فصل بل نارس ۳۰ اسشتشده است همچوغلامانگلامما 4 ملد ۵ ای ستکدل آزار مارا زر عسق _ ده ۵ مکن بیزار مارا زگریه نیست بسد رهجرتای شوخ کمی با دیده های زار مارا ز راه لطف و اشفاق, و ترحتم .... اقنت! 4 سس تست 96 0 ۷۷۱۳ ۲
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।