مدمه ۵۴ پرداخته است چنانکهجای جای آمده است.«دمقتدایاهل تصوفشارحتعرف در تفسیر قول رابعه چنینگفته است .امام قشیری آوردهاست کهمحل توکلقلب است حجهالاسلام غزالی در احیاءالعلوم چنین آورده است و .۰۰.۰ نکته دیگرپیوند دادن حکایات و مربوط ساختن عبارات ومتصلکردنایناشارات و کلماتست و تلفیق مطالببیکدیگر که همه جا بامپارتخاص انجام داده و اگرچه گه گاه طوطی طبعش ازشاخی بشاخی نهسته و ازگلی بگلی پرگشودهاست ولیر شته*پیوند مطالب را هیچگاه از هم نگسته است . حضور ذهن و قدرت حفظ ووسعت احاطت و کثرت محفوظات موءلف نیز خود از نکتههای بدیع و شگفتانگیز است . وچنین مینمایدکه مطالبکتاب رااز پیشبخاطرداشته و هریک رأبموقع خویش از لوحضمیر برصفحه* کاغذ نکاشته است و شیوهایرا که او در نقل عبارات بکار برده بکمان من نه چنانست که بتوان احتمال رونویسی در آنها داد . چه گاهی پس از بیان سطری از عبارات کتایی » به مقتضای " الکلام یچرالکلام " از بیان باقی عبارات عدول کرده بایرآداشعار و عبارات کتاب دیگر میپردازد . با بذکر حدیث و آیتی از قرآنمتسک میشود و اگر باقتضایضرورت ادامه آن عبارت را لازم بیند بسا که پس از ذکر مطالبی دیگر بنقل باقی آنها میپردازد . چنانکهدرص ۱۲۱آنجاکه جای جایعبارات مرصاد را نقل کرده ناگهان سطوری چند از عبارات بپاءالدین منشی بغدادی صاحب التوسل را آوردهو بلافاصله اشعاری از مولف در خلال مطلب آمده سپس بذکر عباراتو حکایاتی ازعرفاو نقل مطالبی از کتاب احیا و قشیریه و شرح تعرف پرداختهاست و ما غالب اين حکایات و احادیث و روایات را در کتابهای مختلف مییابیم . نظیر اين معنی را درمثنوی مولاناً بخوبی میتوان دید که سخن از پی سخسن میشکافد و بمنأسبتی درپیحکایات دیگرمیاورد و مضمونی با شرححد یث وآیتیراباقتضای کلام بیان میکند و آنرا شرح و بسط میدهد . دیکر آنکه غالب راویانو مذکران و قصه گویأندر آزمنه پیشین چنین بودهانسد ( و شاید اکنون نیز چنین بأشند ) کهبمدد حافظهایبس قوی و باتکرارحکایاب و روایات » مطالبی را در کنجینهخاطر محفوظ داشته ودر محافل و مجالس و منا بر همواره باعباراتی یکسان بر زبان میآوردهاند . و آنگاه قرائن دیگری بنظر میرسد که مو*ید این پندار است . از آن جمله نقل
— পৃষ্ঠা ৫৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।