مدمه ۵۳۲ کتاب » که مجموعهایست ازادبیات اسلامیو انسانی »نمیکاهد .از طرفیبستگی وپیوستگی ادبیات را با آتارگذشتگان واوضاعاجتماعی هرزمانواخلاق و عادات مردم نباید فراموش کرد . و پنآبهمین مقتضیات بوده است که در گذشته هزارها دفتر و دیوان بنام شاهان و آمیران فراهم آمده است . که هم آئینهایست ازطرز افکار و وضع زندگی مردم آن روزگار . و هم نشانهایست از خودکامگیو جاهطلبی این فرمانرویاننامجو و قدرت مدار. . و در این زمینه سخن بسیار است که بجای خود گفته خواهد شد انشاءالله! . از نکتههای دیگر آنکه . در ذکر مطالبگاه بعباراتی میرسیم که موءلف آنها را عینا " یانامختصر تغییری از کتابهای دیگری نقل کردهاست و در تعلیقات نمونههائی از آنها ذکر شده " . این شیوه که البته بدومنحصر نیست در آثار غالب پیشینیان نیز پیشنهدارد چناأنکهمولوی درمجالس سبعه عباراتی رااز سنائی .و صاحب تاریخسجم صفحاتی را چنداز کتاب المحجم » بی ذکر نام ماء*خذ نقل کردهاند . و عوفیحکایات مورو زنبور و اسفپسالاریرا که بیاجازه بخانه؛ زاهدی درآمد و پیرزنی که خانه* او را بستم خرابکردند او بسیاری حکایات دیگر وا از کتابپای دیگر گرفته و غالبا " ذکری از مخذ آنها بمیان نیاورده است . در اینجا نکته* گفتنییکی آنست که موءلف ما در اینکار نیز شیوه* امانتداری را پاس داشته و دربیشتر موارد از ذکرما خذ غفلت نورزیدهاست آو صریحا بذکرنام آنها ۱-رک ص ۴۳۲ و ۴۴۶ .دراین باب مصححرا کتابی دردست تاء لیف استکه ازآنبحثی مستوفی خواهد شد . ۲-ازجملهر ک ص ۶۷ و ۳۰۵ و ۳۲۵ و ۳۲۸ -وص ۱۴۱و ۲۱۶ و 9۳۱۷ ۱۴۴ و ۴۶ و ۰ و ۱۹۷ و ۲۸۷ و ۲۸۹ و ۰۲۹۶ و حواشی مربوط بآنها . ۳ -اين حکایات را در ص ۱۲۴ و ۱٩۱ و ۱۹۲ متن کتاب میتوأن دید . ۴ -تنهاً در مواردی معدود است که دیده میشود مطلبی از کتایی نقل شده و ماءخذ آن روشن نیست مانندنقل عباراتی ازالتوسلالیالترسل کهچند بار بیذکر ما*خذ در کتاب آمده است (ر ک ص ۸۴ و ۱۲۱و ۲۷۶و ۲۷۹ و ۲۸۲و۰۰۰ و حوأشی مربوط بانب . وپندارم که این " منشورولایت جند "که عبارات منقولاز التوسل پارهای آزآنست ازغایت فصاحت در میأن خوارزمیانمشپور و معروفبوده و نظیربرخی اشعارکه در حکم امثال سایرآمدهاند حاجتی بذکر ماءخذ نداشته است .
— পৃষ্ঠা ৫৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।