مدمه ۴۶ یا ۳0۹ یدز .واین خود یکی ازخطاهای فاحشو ستمپایبارزیست درادبیات فارسی که نظایر دیگریهم برای آن میتوان یافت . ناگفته نماند کهاین مجموعه از اشعار او که بنام منصور حلاج طبع و نشر گردیده شامل کلیه* اشعار او نمیباشد . چه در کتاب حاضر ( ینبوعالاسرار ) گاه بپارهای از اشعار برمیخوريم که بطورقطع از آ ن مو *لف است ولی در دیوان آو دیدهنمیشود . همچنین غالب تصایدی را که درنعت و منقبت رسولاکرم و شاه اولیاوحضرترضاعلیهم اجمعین سلامالله سروده » یا اشعاریراکه در مدح ومرئیت غیأتالدین شاهملکو فرزندشبنظم آورده دراین دیوان نمیبینیم و حال آنکه بوجود چنیناشعاریاز او بنابمندرجاتسایوآتاروتا*لیفاتش! ۰ داریم . وانگاه مجموعهای دیگراز اشعار او مشتمل برحکایات و مطالب پندآمیز و عارفانهکه در قالب مثنویو ببحر متقارب سرودهاست جدااز ایندیوان میباشد ۳ | " کنوزالحقایق فیرموزالدقایق " نامیده و از آن جداگانه سخن رفت . مرتبه* اودر شاعری از لحاظ عرفانو بیان مضامین عارفانه و عشقیگاه در مقامی بسیار بالا و والاستوبرروی هم میتواناو را در ردیف سخنوران عارف وآگاه قوارداد . تحفهالابرار فیافضل - نسخهء اینکتاب هم در جائی دیده نشد . و نام الاذکار آن نیز در فهرست نسخههای خطی و چأپی بنظر نرسید . ولی ازمطالعةُ مطالبکتاب جواهرالاسرار در شرح مثنویمولاناً بتالیف چنین اثری بزیان عربی ۰ از کمالالدین حسین خواأرزمی اطلاع حاصل شد . آنجا که میآورد " اما چون اسم رحمن در حیطه* اسمالله و تابعیتاو مراسمالله را دربسماللهالرحمنالرحیم حاکم بمغایرت مرتبتین 0 بعضیآسم الله ۷ ذاتدانستهاند ...و این مباحث را در کتاب تن فصلرابع از قسم اولاستیفا ۳ واللهالمرشد " و باز در جای دیگر از کتبجواهرالا سرار ( ص ۸۷) از این اثر خود نام برده و مینویسد " در کتاب تحفهالابرار فیافضلالاذکار مجموعقسمتنی مقرراین معانیست اما 2 رت ده مندرج در مجله" دانشکده؛ ادییات داندگه تهران شماره* مخصوص گروه زبان دبیات فا ۳ رک بنصیحت نامه شأهی ومقصدالا قصی و نیزوکبص ۳۸ مقد مه درشرحنصیحت ناأمهشاهی ۰
— পৃষ্ঠা ৪৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।