مقسد مه ۱۸ مقصد أقصی تصنیفآوست . و مثنوی مولاناجلالآلدینرومی و قصیده*برده رابهزبانترکی "۹ فاسه زان ا. صاء تا ۲ خوارزم نوشته . و دگر مصنفات هم دارد . اخلاق و صفاتش ی ز صیاءعلم باطنبود دانشمند بود چیزیبر او ثابتنتوانستندکرد . باز بهدیار خودرفت مطلع یت ۱ ای در همهعالم پنهان توو پیدا نو هم درد دل عاشق هم اصلمداوا تسو مولانارا درفترات حسینصوفی [ ازبکشهیدکرد .قبرش درپایان پای خواجها بوالوفاست ". حبیب السیر صاحب حبي حبیبالسبر اکر چهبنابتصریحخودویمطلب را در بارهء حسین خوارزمی از مجال سالنفاًسگرفته استولیکن چون متضمن اطلاعاتی تازه و سودمند است عینا" بنقل آن می پر داز د 4 انتظام داشت . از مجالسالنفاسکهاثر قلم امبر علیشبر است » چنان مستفاد میگرد دکه مولانا حسین در ایام دولت حضرتخاقانی غزلی در سلک نظم کشیده که مطلعشاینست . ای در همهء عالم پنپان تو و پیدا تسو هم درددل عاشق هم اصل مداوا تسسو و طایفه ای از اجلاف فقپایحنفیه معنیبعض ابیات آنغزل را بحسبظاهر مخالف مساغل فقهپی تصور نموده آنجناب رأتکفیر کردندوکیفیت را بهعرضنوابپایه»سریرا علی ر سانیده و خدمت مولوی راجپت پرستش آن قضیبه از خوارزم بههراتآور دند .ماهر چند سعی نمود ند مدعأی خویش را بهثبوتنتوانستندرسانید . و مولاناحسیناعتراضات اعدارابوجه صواب جواب گفته از آن بلیه خلاص گردید . مقصد اقصی در ترجمه* مستقصی ازجمله؟ موءلفات کمالالدین حسین است و فیالواقع آن کتاب در عایت فصاحتو بلاغت نوشته شده . اما بعضی حکایات آنازخللخالی نیست . وشرح مثنوی مولاناجلالالدین محمدرومی ازنتايج اقلام بلاغت نظام آنجنابست .شهادت مولانا حسیندر خوارزم بهزخم تیغ طایفه*ساه ازیک که بر آن ولایت استیلا یافته بودند فی شهورسنه* تلئین و ثمانماکهبوقوعانجامید قبرش در پایان پای پیرش ابوالوفاست ۱ بیترت تسه سا سود وس | - درنسخه. جین (؟) صین (؟) - در ماءخذی دیکر( و گمانم فهرست ریوص ۴۴ بأشد ) یت نوشته است . که معلوم نگردید مراد کیست . ۲ - این موالف در ذکر تأریخشهادتوی دچار اشتباه شده است . چهکمالالد ینخوارزمی بن تأریخ در قید بههنگام چاپ کتابعارض شده و عبارت در اصل " تسع وثلا ئین و ثمانماعه )یا آربع وئلئین و خمانواءه " بود ۵ باشد ۰
— পৃষ্ঠা ২২ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।