تاریخ ایران از ورود مسلمانان تا پایان طاهریان
/ ১৮০
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۲٩ یعامتجا اوضاع‎ تصرف می‌شد از سه شکل خارج نبود ا: ۱. اراضی طوع یا زمینهایی که مالکان آن به میل خود اسلام آورده توف ۲. اراضی صلح یا زمینهایی که سا کنان آن طی معاهده‌ای با دولت اسلامی صلح کرده بودند. ۳ اراضی عنوة یا زمینهایی که سپاه اسلام به جنگ تصرف می‌کردند. بنابراین» تعهدات مردم سرزمینهای مفتوحه نیز به سه گونه بود. اگر مردم یک محل قبل از حمله مسلمین؛ داوطلبانه مسلمان می‌شدند از نظر تثوریک و طبق اصول شریعت باید با آنان ماتند مسلمانان رفتار می‌شد و فقط موظف به پرداخت عشریه یا زکات بودند. اراضی عشری نیز زمینهای مرده‌ای بود که توسط مسلمین احیا می‌شد و یا به اراضی مفتوحالعنوه‌ای که به عنوان اقطاع به برخحی از مجاهدین و اعراب وا گذار می‌شد اطلاق می‌گشت؛ این در حالی بود که اگر مردم سرزمینی» بدون اینکه اسلام آورند» به صورت صلحآمیز تسلیم اعراب می‌شدند» باید با آنان مطابق با شرایط عهدنامه‌ای که ظاهراً با رضایت طرفین منمقد می‌گشت رفتار می‌شد. معمولاً در این دسته اراضی عراب مبلغ مقطوعی مالیات طلب می‌کردند و دهقانان و رژسای محلی با تقسیم آن بین افراد آن شهر یا محل» مسوول ادای تعهدات بودند که به همین دلیل کارگزاران مالیاتی نظام قدیم در این زمان نیز بر مقام خود ابقا شدند. نوع سوم اراضی که مفتوح‌العنوه بود به همراه اراضی دسته دوم» به اراضی خراجی معروف شد. این اراضی زمینهایی را شامل می‌شد که ساکنان آن به حکم شرایط تسلیم) ؛ از حق مالکیت شود صرف‌نظر کرد یا دارای حق تصرف و مالکیت در آن بودند. از سوی دیگر از آنجا که خصوصاً در عهد بنی‌امیه به دلیل سیاستهای خاص» 9 اراضی دسته دوم دست به شورش می‌زدند» این اراضی مجدداً با جنگ فتح شده؛ و از سرزمینهای مفتوح‌العنوه به شمار می‌آمدند و تعهداتی همانند تعهدات انا را پذیرا می‌شدند. ۱. در مورد انواع اراضی رجوع کنید به: : ماوردی» ابوالحسن؛ الاحکام السطانیه؛ ص ۰۱۸۷ . و مدرسی طاطبایی» حسین؛ زمین در فقه اسلامی؛ 3 ص ۰۷۸

— পৃষ্ঠা ৫৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।