تاریخ شاه شجاعی /۲۰ دربار شاه شجاع بهادر تعیین شده بود زیرا در اين اثر هرجا که وی دربارة شاهجهان متذکر شده او را بهحسن و خوبی یاد کرده و وقتی که مبتلای مرض شده بهبستر بیماری افتاد بر بیچارگی و واماندگی وی اظهار همدردی و دلسوزی نموده است. در جایی مینویسد: دمی باید قیاس این کار اندکی بهتأنی نموده عبرتی بهدست آرد و ملاحظه نماید که مثل شاهجهان پادشاهی آسمان بارگاهی که مدّت سی و دو سال پادشاه بهاستقلال تمام هندوستان بود و سلطان روم و سلاطین ایران و توران و چین و خطا و فرنگ او را بهبزرگواری و سالاری قبول داشته اصلاً از فرموده و صلاح او تخلْف نمینمودند و در زمان دولتش هیچ احدی از مخالفان و معاندان را پارای آن نبود که قدم جسارت در حوالی ملک او تواند نهاد و هیچ امیری را قدرت آن نبود که تعدی بر فقیری تواند نمود و پسران عالیمکان پیوسته در مقام فرمانپذیری و خدمتگزاری بوده بهافزونی خیل و حشم و وفور عبید و خدم متمکن بوده اصلاً سالک مسالک مخالفت 9 و پس از چند صفحه چنین اضافه مینماید: ۳ همان پدر والاگهر که بهآن عظمت و اقتدار در اقطار ربع مسکون و اطراف این جهان بوقلمون معروف و مذکور بود و سلاطین آفاق از روم و ماورابالتهی ی غرای ی تتاژ از ربا ای ترتمی تافتند دفعا واحدا از انستان اوجی بچنین حضیضی افتاد و از آن قسم شرفی در این چنین هبوطی مستنزل گشت. این است طريقهٌ روزگار غدار و سجية زمانة بیوفا بدکار «فاغتیروا ۳ او یضار" درحالی که وی برعکس آن رفتارکرد و هر چهار شاهزاده را مورد تمجید و توبیخ قرار داده معایب و محاسن آنها را بیان کرد. ِ مير محمّد معصوم بن حسن بن صالح: تاریخ شاه شجاعی همین کتاب ص ۱۰۷. ۲ سورهٌ حشر (۵۹) آیة ۲.
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।