تاریخ شاه شجاعی /۱۷ سوار قایق بود که در رودخانهٌ گنگ غرق گردید و برخی معتقدند که در منطقهةٌ کوهستانی راه گم کرد و معلوم نشد کجا رفت و بهکجا رسید. تاریخ شاه شجاعی بیش از آنکه وقایع درباری شاهزادهای باشد. جنبة مشاهدات و یادداشتهای شخصی موف را دارد که در شرق هند شاهد بوده است و خود او نیز بهآن حوادث ناهنجار گرفتار و بهآن پیشآمدهای وحشتبار مبتلا گردید. چه وقایعنگاران درباری معمولاً قبل از بیان سانحهای پا حادثهای و یا دادن گزارشی مینوشتند که در کدام روز و در چه تاریخ و روز و ماه و سال اين واقعه رخ داد. میر معصوم صاحب این اثر نه تنها ننوشت که کدام واقعه در چه روزی و تاریخی رویداد بلکه روزی که شاه شجاع پس از شکست خوردن از دست لشکریان اورنگزیب از میدان کارزار فرار نمود را اوه نک وان این تاریخ در اصل شامل حوادئی است که بین هفتم ماه ذیحجه سال ۷ هجری و ۱٩ ماه ربیعالثانی همان سال صورت گرفت یعنی روزی که شاهجهان برای دوّمین مرتبه بهمرض حبسالبول مبتلا شد و تا روزی ادامه داشت که سلطان شجاع از دست برادرش شکست خورد و صحنة کارزار را ترک نمود. وی این وقایع را تا سال ۱۰۷۰ هجری رسانیده است که مربوط بهپناهبردن سلطان سلیمان شکوه دوّم پسر سلطان داراشکوه بهقلمرو راجة کوه کقازن مات تاریخ شاه شجاعی نه تنها دارای وقایع تاریخی میباشد بلکه شامل مشاهداتی است که توجه مژْلّف را بهحود جلب کرده است. در میان آنها یکی (ننحت مرصع) و دوم «دل بادل» است. تخت مرصع در عهد شاهجهان ساخته شد و در وصف آن شاعران فارسی زبان مثل یحبی کاشی, ابوطالب کلیم 1. ۰
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।