در گذشته ها ومیل تور محال و نجمن ها همان شب برد که نا می افروختند و در ختم کار. این شمع به پأیان میرسید و داغی از خود بجا میگذاشت. شمع مادامیکه در حال اشتفال است حرکت و جنبش در آن محسوس میباشد و اما حين داغ شدن حالت سکون را بخود میگیرد و از حرکت باز میماند. ۱ ۱ سطور فون مقدمه» کوتاهیست برای تحلیل بیت مورد نظر. حالا ی ۶ اصل محبت ما را تشکیل میدهد تا ببیينم که ابوالعانی در اين سیاق چه مطالبی دارند و فادهء ایشان از چه قرار است. ۱ هرگاد درعبارت شعر غور به عمل آیدچنیننهمیده می شود که ابالمنی خرد ر بو مسج خاموش تشبیهنموده که این شمع خاموش در محفل خاصی که آن عبارت از انجمن دای حیرت است قرار دارد . وقتیکه بسراخ اجمن مذکور برآیم معلوم میگردد که اين انجمن از اجمنهای نیست که در آن عوا مالناس بزم عشرت بر پا میکنند و شمع و شراب در آن بکار مي برند بلکه اين انجمن بزم عرفاست و عرفا در اين انجمن خلوت میگزینند و غرق حیرت از جهت تجلیات حق میگردند. در این چنن يك انجمن عارن رو آنقدر دچار حبرت میباشد که ۱ قدرت جنبش و حرکت برای وی باقی نانده و محویت خاصی دامنگیر وی میباشد که به اصطلاح صوفیه اين را حیر می خوانند و مقامتحیر از مقامات عالی تصوف و عرفان است و عارف کامل در این مقام حتی قدرت تحريك مژگان را هم فیداشته باشد و در مشل به شمعی می ماند که جنبش و حرکت را پشت سر گذاشته, داغ شده و حالا در حال سکونست. لهذا بوالعانی نیز در سیر و سلوك خود دچار همین تحیر گردیده و خرد را شمع خاموش همین جمن حیرت میداند و حال خود ر بیان میکنند. این توضیح مختصر مربوط به مصرع اول بیت برد. الا باید دید که در مصرع ثانی چه مطالبی نهفته است. در مصرع ثانی بیت ۱ مخصوصا کلمات خمباز «خمار نظر» جلب جست بوحه میکند که هرگاه کلمات مذکور مورد ارتیای فا داد مردار از شعی خامی ستخراج و
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।