Kaleed e Irfan: Sharh e Abyaat e Ghamiz e Abul Ma'ani Bedil - Al-Haaj Ustad Muhammad Abdul Hameed Aseer 'Qandi Agha' (Farsi)
/ ২৩৩
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

نم وی وی اين بیت که در نوع خود يك شعر کاملاً تصوفیست چنین افاده معنی میکند که ادبگا محبت الهی بیباکی و بی پردایی را تحمل کرده فی تواند. چه او تعالی غنی و بی نیاز است و حتی به طاعت و عبادت کسی نیز ضرورت و احتیاجی ندارد . ناز شوخی که کنایه از ۳ بر از تست در آستان حق تعالی راه ندارد. بلکه بار یافتن در آن بارگاه اژ طریق عجز و بندگی و رعایت آداب میسر مي گردد ۰ زیرا بقول اکابر صوفیه تصوف عبارت از آدابست پس لازم است که صوفی در ادیگاه محبت الهی چشم ظاهر را به مهر اشك وی و سپسس با چشم باطسن که دل اسست تجلیسات حسق را مشاهده نماید . اين را ۳ متذکر شد که ابوالعانی اکتا موضوعات را خلاف معمول مطرح فوده و ب اثبات مدعا می پردازد ‏ چنانچه در این بیت نیز موضوع از همین قرار است. باین معنی که در دیگرجاها نگاه شخص با چشم باز میبالد و با چشم بسته چیزی دیده نمی شود ولی در آنجا که ادبگاه محبت است نگاه با چشم بسته می بالد یعنی صوفی با چشم باطن که دل است جلوه ها را می بیند و حقایق را مشاهده میکند. حاصل بیت آنکه همان طوریکه اشعه» خورشید شبنم را به پروازو بالیدن وا میدارد همینطور تجلیات حقیقت چشم بسته و منختوم یذ اشكك صوفی را به پرواز میآورد و نگاه او به مشاهدهء آثار الهی میبالد. یعنی صوفی با چشم دل جلوه ها را می بیند. به تائبد اين مطلب بیت دیگر ابوالعانی مثال آورده می شود که فرموده : موگان بسته سیر دو عالم خیال داشت از شوخی نگه به قاشا زدیم پاا ناگفته نباید گذاشت که فضلای معاصر در سیاق و تحلیل این بیت اختلاف نظر دارند و اکثر آنپا کلمهء مهر را بالکسر میخوانند که به معنی آفتاب است اما به عقیده نگارنده کلمه» مهر بالضم درست است تا عقیده صاحب نظر آن چه باشد.

— পৃষ্ঠা ১৬ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।