خواحه درفرو ع هد هت و رعات انا امز تعصت ز داد داشته ویاهر دذ معروف و ی ازمنکر که لازمه شییالاسلای است برداخته و گاهی خما له هی شکسته وعلمای اشعری ودیگرانراهم ر ادا مه و با انیامخا لت هیور ددمز بر | خودش بظاهر از معتز اه نو ده و نان نیز <جددمر یه وسلها زار اور | فراهم ۳ جر رل و لی انوسائل هو ار شده و از عظمت و اهمیت خواجه نکاسته » بلکه عظمت او نرد هر دم روزافزون نود » خو اجه نه تسا باعلمای ظاهر طرفت میکرد بلکه باصو فا نی که طواهر شر عترا مپملمسگناشتند واهمیت ۲ حکامشر معت ثمىد اد ند وهی ت ب۳۳ ی تث_ّ ۰ (مدثف عرادتتاموفع و صولاست وبزای و اصلان عىادتی نیست ۳۹ لفت داشت واشا ترا اهل بدعت میگفت و درو انخودر | هم.شه برعا تظواهر در وت اهر وتحر .ص مسکرد و عللاوه بررعات حنیه هععی و باطنرعا بت صورت را نمز لازم هىدانست سح نکه شمح شدسدر یهم ور موده : اا 5 باخودی زثبار زنبار عبارات شر عت و نکردار و نءز فرهوده : هر هر شسه از وجود حکمی دارد ( گر حفظ مراتب نکنیزندهی) و الیته با دد همینطور باشد ژ بر ا سر عت حکم بوست برو نیرا دارد وطر شت دوستدرونی و حققت چون مغزاست چنا نکه شیستریفرها داز شر «عت دوست هغز آمد حععت مان ادن و آن با شد طر «هت
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।