Tarikh e Nigaristan - Qazi Ahmad Bin Muhammad Ghaffari Kashani (Farsi)
/ ৫৭০
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۳۳ ار بخ تکار ستان فرنوی فرستا دازخواص آن جانوریکی آن‌بود که هر گاه طعام مسمومی درمجلس حاضر شدی اشك ازچشم آنمر غ جاری کشتی و ازرایب آنکه فطرانش بسان سناكهنعقد کشتی وخاصیت سنك مز بور آن‌بود که‌چون آنرآتر اشپده برجر اختها تهادندی‌التیاع یافتی. ۷ سلیمان از خالد برسید که هیچ چپزی از این طرفه تر دیده‌ای بضا کنت آری روژی‌والی نخشب در کنار جبعون نشسته بودنگین انگذترش که باقوئی بود آبدار از دسنش در آب‌اوفناد حاضر ان برخو بیش اظهار ندامت کردندی گفت‌با کی ثست وورساعت غاز تر اطلبیده #فتفسلان صندو قعه را اور چون‌خازن ند و م4 زاحاضر گرد ارگ از آنسا ماهثی بیر ون آورده در آبانداغت و بعداز لییم4ماهی آن‌دانه نفیس رابدهن گرفته رون آورد سلیمان‌ازاستماع این‌حکایتآمجپ نموده‌ناصدی نزدحا ام هشب ارسال داشته و آنرا استدعانمود چون فاصد عرد نموده وماهی داهیراه آورد مد کلام الد بوضوح یوس . ق موّلف تاریخ فوامالملکي گوید که جوهری هست که آنرا شاه امثیل جوهران کویند.خاصیتش آنست که چون مقناطیس جذب جواهر زد اگر دردر با فرو گذار ند جواهزی که دژآن حوالی باشد باخود برون آورد منقول است که ازخسرو برو یز انگشتر ی‌باقوت در وجله بخداد اوفتادباین تدییر آ نر اببرون آوردند. 8 درتار بخ احمد اعثم کوفی مسطوراست که روزی هشابن عیدالبلك ومي‌بدايع المناظرات ک‌برشتی موز بووبشکارزفنه در آن اثنانظرش برفباری‌افتاد 4 درشارع عام ساطع شده بود ملازمانر! توف دادوبا یکنفرغلام رفیم نام بدانسوی توجه‌نمود و آن خود ثافاه‌ای بود که از ولابت شام‌بکوفه‌سیرفت هشام رادر آن میان‌نظر بر بر ‌افتاده‌روی‌بدو آورده پرسید کهاز کجاواز کدام قبلهٌ ! پر گفت از کوفهام ليك از دا نستن خسب ونسب من تراچه‌فایدهاهشام گفت سبپاخفا معلوه شد چه شر مت مي آبد 1 از نب ناپسند خود ما را خبر دهی پیر گفت من مردیام از فبلهٌ حکم و با قبیل # نیز فرأتی دارم هشام کفت اه ان چه شکرها و اجب است بر آنکس که این نو غ نسيراپنهان‌راردپیر گفت اسب‌ما! گر خوب‌است وا گر به‌علوم کردی‌باری شبااز نسب‌صالی جودشمٌ بیان فرمالید هشام گفت اممل ماافر بش است پیر گفت قر بش‌را طوایف بسیار ند و ببفتضای و جعلنا که شعو با قبایلراشعب بیشمار.عالیوسافلعالم وجاهل درمبان ایشان هست‌تو از کدام شعبهٌ گفتازمسارف بثی‌امیه‌ابرخندان شده برزبان آورد. شعر : شرآب عشق عجب شورشی بجان آورد که هرچه دردل هن بود برز بان آورد مرحبا بااغا بنی‌امبه نبك‌رشی که مرابرحال خود آ گاه‌گردانیدی و بررجلاات نسب وطراوت سب خود حاضرساختی تر ابا جود این چشم‌شهلا وطلعت وطلاقت لسان‌وحلاوت بیان‌چه شود که برمردم‌امنه‌تزنی خواجهسس؛؟ ‏ داری جمالیبیبدل‌حنیبهبملیعثل ‏ خالوخعلی س بامچچشم ولبی‌فرمودکی!

— পৃষ্ঠা ৪৪ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।