۱۹ تار ینم نتگارستان ی ( موژلفب کف الفمة گوید ؛ من| کنر اوقات قصهُ غر به اسماغیل منالخوادت مرفلي را که در ان نزدیکی روی نموده بود بنابرغابت غرابث میگفتم قضا را ررزی یکی از حضار گفت من شمس الدین محمد پسر صلبیاسعاعیل مذکورم مرا آن حس انفان بش افتساده از او ستوال کسردم که زان بدر خودرا درو قتعرش مرش دیده بودی گفت ه در آنوئت خرد بودم اما بعداژ جعته مشاهده کرده بودم موی از آن رسته بودشرح این فضبه آاست که اسماعیل هر قلیداد یشی درران راست بیداشده بود و بهیج یز به نمیشه | خردرد ودرا بجنابسیدرضیالدینبن طاووس قدس سرهها فث سیدجر احاثر | طلیداشته از ایشان علاج پرسید ایشان همه باتفاق کفتند که علاج این منحصر است درطم وقطم آنجایز نیست زیر که این قرحه درحوالی رك | کعل وائست ردرقطم اپن ماده احتمال انقعلاغ آن رك است وانقطاع آنستلرم هلاك است سیدچون در [ نوقتستوجه داد بود؛ او زا همراهبرده بجر احان آنجا نیز رجوغ مود ایشان بعینه همان جواب گفتنداسباعل گوید چون قطم نظر ازعلاح کردم مرایأس نام دست داده مئوجه مشاهد مقدسه سامره شتم و ازردگ غحز وشکستگی ٩ دردهندی روی طاعت بقبله دعا آورده شبها احبا مینمودم وا بواطن البه هدی استعائت میکردم تاروزی بواسطهُ تطهبر بدن بکناردجله رفته دروفت مراجمت از آ نجانب چپارسواز دید ششیرها درمیانبسته یکی بشمنه بو یه و یک تیه از دنت داشتبین رسیده سلام کرند من جواپ کفتم آن نبزهدار بجانب راستپشمینه بوشو آندوسوار دیگر برجانب چپ او بودند پس آن پشمینه بش بمن گفتئوفرد انزداهل و عیالخودخو اهید نت؛ کفنم آ ری فر مود که پیش من آی تازخمت زاین پیش دفتم رست در از کر ده آنرا سفشرد چنانگه دددسیاری کرو آننیزهدار گفت اقلحی بااسماعیل مرا اژشناختن اونمعب آمده گفتم افلحناو افلجتم آنشاءالل4 تعالی وهماو مرا گفت ایتحضرتامام است من برتاب شده ران ورکاب عظمت انتساش دابوسیدم ودرر اش دویدم آن حشرت کفت بر گردهن کفتم 3 از ملاز مت شیا جدا نخواهم شد بارد بگر فرمودیر گرد کهصلاح دراین است وم در رفتن اصر ارمیکردم آن نیزهدار گفتشرمنداری که سر امام رانیشنوی بالضروره توقف کردم چون | نحضرت اند کی رفث دوبازبس کرده فرمود که چون ببغدادبرسی مستتصر تر اطلبداشته چیزی بتو خواهد داد یثهار نستانی, مراحیرتی یشماردوی نموده ابشان را از نظرغایب یافتمبعداز آن هو وه مشاهدعلبه شده ازمردم کش سواران استفسارمیکردم گفتند میتو |ند بوذ که شرف بنجا باشند کفتم خر بلکه حضرتامام بو گفتند امامعلیه | لسلامبشمینه پوش بانیزهدار بود؛ گفتم پشمینه پوش گفننه چر | زخم خودرا بدو نشمودی؟ گفتمدر آن و فت مر | ند ند #شت
— পৃষ্ঠা ৩৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।